LITERATURA
opracowanie - Maciej Koliński

	Książka napisana przez E.A.Terleckiego. Ciekawa, bo stara. Niestety nie zawiera kluczowych informacji o wszystkich rasach polskich z okresu w którym powstała i przed nim. Jest w niej jednak wiele ciekawych informacji o srebrniaku, krakusie, koroniarzach, szekach i maściuchach. Są również informacje o wielu innych rasach gołębi. Polecam ją szczególnie osobom interesującym się historią ras gołębi.
	Najstarsze wydanie wzorców gołębi jakie udało mi się obejrzeć. Zawiera również ciekawe opisy historyczne i zgadnienia hodowlane. Dla zainteresowanych historią ras jest to pozycja niezwykle ciekawa. Rysunki, fotografie czarno-białe i kolorowe fotografie obrazów. Język niemiecki.
	Książeczka wydana w 1989 roku. Tylko dla amatorów wschodnich gołębi lotnych. Brzydko wydana i na słabym papierze. Język rosyjski.
	Ksiązka z 1987 roku, wydana w Moskwie. Raczej mało interesująca z punktu widzenia amatora gołębi rasowych, bardziej naukowa, zawierająca kilka fotografii z błędnymi opisami. Język rosyjski.
	Książka z 1987 roku. Mała ilość czarno-białych zdjęć. Mimo szumnej nazwy, brakuje w niej wielu opisów gołębi krótkodziobych z Europy. Jest trochę opisów niektórych ras polskich. Warto zapoznać się z tą pozycją. Język niemiecki.
	Wydana w 1971 roku książka, dla amatorów ras wschodnich. Słaby papier, kilka rysunków i kilka błędów merytorycznych. Pozycja godna polecenia tylko dla znawców tematu. Język rosyjski.
	Wydana w 1989 roku, dużo opisów ras, historii. Zdjęcia czarno-białe i kolorowe. Dobra pozycja dla amatorów gołębi krótkodziobych. Język niemiecki.
	Książeczka wydana w 1994 roku. Brak zdjęć, słabe i błędne rysunki. Dużo błędów merytorycznych, mało wskazówek dla zaawansowanych amatorów. Dla mnie jest wielkim rozczarowaniem. Język polski.
	Wydanie bardzo ciekawe, zawiera wiele informacji o lekach i postępowaniu w czasie choroby ptaków. Pozycja ważna i przydatna. Język polski.
	Książeczka wydana w 1970 roku. Dzisiaj trudno ją traktować jako literaturę, jednak dla mnie w 1970 roku była encyklopedią wiedzy. Tam po raz pierwszy przeczytałem o Barwnogłówce Poznańskiej i innych rasach polskich. Język polski.
	Książeczka wydana w 1995 roku. Zarówno z treści jak i podpisów pod zdjęciami wydaje się, że autor nie bardzo wiedział o czym pisze książkę. Staram się chować tę książeczkę przed młodymi hodowcami gołębi. Język polski.
	Jedna z serii książek tego autora. Doskonała, twarda oprawa, kolorowe zdjęcia, dużo treści dotyczącej gołębi z grupy lotnych. Pozycja wydana w 2002 roku, godna polecenia. Język niemiecki.
	Książka wydana w 1996 roku przez naukowców z Wrocławia. Ładnie oprawiona, zawiera wiele kolorowych zdjęć i opisy ras gołębi. Dużo zagadnień z zakresu genetyki, fizjologii i anatomii gołębi. Mimo błędów w nazewnictwie i niektórych nieudanych zdjęć, jest to dobra pozycja na naszym ubogim gołębiarskim rynku książkowym. Z niecierpliwością czekam na drugie, poprawione wydanie tej książki.
	To popularna książka na rynku polskim. Kilka wydań w różnej oprawie. Książka zawiera wiele opisów ras, często niespotykanych w innej literaturze, szczególnie ras rumuńskich. Do wydania polskiego dodano opisy naszych rodzimych ras gołębi. Również dużo zdjęć czarno-białych i kolorowych. Kilka błędów merytorycznych nie jest w stanie zatrzeć wrażenia, że jest to ważna i dobra książka o gołębiach rasowych. Zawiera także informacje o genetyce, fizjologii i anatomii gołębi. Język polski.
	Książka tłumaczona na język polski. Barwne rysunki i opisy ras gołębi. Pochwalić należy autora, że opisuje również błędy zrobione w zamieszczonych rysunkach. Za napisanie, że Barwnogłówka Poznańska jest określana nazwą lotny królewiecki - dwója na szynach. Ogólnie książka ciekawa lecz mało fachowa i rozmijająca się z oficjalnymi wzorcami gołębi.
	Wydana 1987 w Moskwie. Dużo zdjęć, opisów ras wschodnich. Opisy ras zachodnich już trącą nieznajomością tych ras. Drobne błędy i słabsze fotografie nie zacierają dobrego wrażenia. Dla amatorów ras wschodnich to ważna i dobra pozycja na półce. Doskonała szata graficzna i oprawa. Język rosyjski.
	Wydana w 1993 roku książeczka. Zawiera kilka opisow i rysunków gołębi rasowych. Ubogo wydana i uboga w informacje. Język rosyjski.
	Książka z 2001 roku. Jedna z kilku tego autora. Doskonała pozycja o 796 fotografiach. Fotografie wykonane przez jednego z najbardziej doświadczonych dokumentalistów niemieckich - Josefa Woltersa. Język niemiecki.
	Najnowsze wydanie skoroszytu z wzorcami gołębi. Po raz pierwszy w 2002 roku jesienią ukazało się jako wydanie kolorowe z nowymi kolorowymi rysunkami. To nowość na rynku niemieckim. Dla fachowca jest to pozycja nieoceniona. Język niemiecki.
	Książka z 1996 roku. Dobre informacje o krótkodziobych gołębiach rosyjskich. Trochę dobrych, a trochę słabych zdjęć gołębi. Szata graficzna pozostawia wiele do życzenia. Język rosyjski.
	Książka z 1998 roku, doskonała szata graficzna i twarda okładka. Opisy ras polskich i innych. Z niektórymi opisami i rysunkami można się niezgodzić, brak również spójności w pierwszym rozdziale, ale ogólnie to dobra pozycja na naszym rynku i co ważne, zachęca do hodowli ras rodzimych.Szkoda, że książka jest nieco niedopracowana.Język polski.
	Książka z 1898 roku. Ciekawa pozycja, opisująca rasy oraz (w dość interesujący sposób) ich klasyfikację. Są również podane przykładowe karty ocen (różne dla poszczególnych ras i grup gołębi). Rysunki są skandalicznie nieudane, ale rekompensują to informacje zawarte w treści.
	Encyklopedia o gołębiach, 790 stron, 500 ras, 833 ilustracje, 787 kolorowych zdjęć, rekomendacje chyba zbędne.
	Książka któą również napisał Wendell Mitchell Levi o 694 stronach podzielona na 12 rozdziałów.Godna polecenia.
	Mathew W. Vriend, 294 strony, 13 rozdziałów, 150 ilustracji.
	Książka w sztywnej oprawie,125 stron, o polskich rasach gołębi. Piękne kolorowe malowidła Stanisława Śliża dodają jej uroku.Ciekawa pozycja na naszym skromnym rynku wydawniczym.