PODSTAWY DOSKONALENIA RAS GOŁĘBI

PODSTAWY DOSKONALENIA RAS GOŁĘBI

Bardzo często wśród hodowców słyszy się powiedzenie, że „ źle złożyłem te parę- młode wychodzą brzydkie” lub „ połączyłem dwa zakupione championy i nic dobrego z tego nie wyszło”. Młode odbiegają od wzorca. Hodowcy się niecierpliwią, że minął sezon, a żaden z młodzików nie nadaje się na wystawę. A tu chodzi o cierpliwość i trochę wiedzy na temat genetycznych podstaw doskonalenia gołębi. Początkujący hodowcy znowu dokupują samca i samicę i znowu próbują. Przeważnie bez efektów. Mija następny sezon- sezon lęgowy znowu zmarnowany. Co więc robić, aby mając zakupione piękne gołębie uzyskiwać młode też piękne lub jeszcze ładniejsze? Na tym przecież polega prawidłowa hodowla i postęp hodowlany. A więc wspomniałem należy uzbroić się w cierpliwość. Należy poznać określenia, które będą nam pomocne przy wyjaśnieniu tego zagadnienia. Tak więc homozygotami- nazywamy gołębie czystej rasy. Heterozygotami – nazywamy mieszańce. Trzymając gołębia w ręku nie możemy stwierdzić czy on jest homozygotą, ponieważ jego wygląd zewnętrzny, a więc cechy morfologiczne niewiele nam mówią o jego zdolności przekazywania cech dziedzicznych ( genotyp). Chyba, że znamy pochodzenie gołębia- jego rodziców i dziadków. Oto przykład: jeśli połączymy czerwonego samca z czerwoną samicą i uzyskamy wszystkie młode czerwone, a potem wnuki też czerwone, to możemy powiedzieć, że rodzice są czystorasowe, a więc homozygotami. Jeśli natomiast po czerwonych rodzicach uzyskujemy młode w różnych kolorach, to mamy pewność, że rodzice lub przynajmniej jedno z nich jest mieszańcem czyli heterozygotą ( można to również poznać po połysku piór na szyi, np. fioletowy połysk). To zagadnienie dotyczy również innych cech np. struktury upierzenia, długości dzioba, barwy tęczówki czy też koloru brwi. Musimy brać również pod uwagę dziedziczenie cech przeciwstawnych- panujących nad ustępującymi. Nie będę o tym pisać bardzo szczegółowo, bo to może bardzo skomplikować wyjaśnienie i zniechęcić hodowców do dalszej analizy tematu. Musimy pamiętać, że chów wsobny zarówno kazirodczy i chów w dalszym pokrewieństwie nie jest szkodliwy, a wręcz konieczny ponieważ następuje ciągłe doskonalenie cech rasowych u gołębi i zapewnia uzyskanie czystości rasy.

 

Jest tylko jeden warunek. Wszystkie osobniki do takich kojarzeń powinny być odpowiednio dobrane. Muszą być płodne, zdrowe, bardzo żywotne i o utrwalonych cechach rasowych.

Autor: Antoni Świecki

Biuletyn PZHGRiDO

Artykuł został udostępniony przez redakcje miesięcznika Fauna & Flora,