Gołębie Grzywacze

Gołębie Grzywacze

Rozróżniamy trzy rasy gołębi grzywaczy: liteweski, ukraiński, polski.

Grzywacz litewski jest pierwowzorem wszystkich grzywaczy. Długość mierzona od wola do końca sterówek ogona powinna wynosić od 28cm do 30cm.Głowa wysmukła, zgrabna.Brew jasna koloru cielistego. Oko ciemne bursztynowe. Dziób jasny średniej długości, mierząc od czoła niecałe 2cm ( 17 – 18mm ).Grzywa zaczyna się od połowy długości szyi i sięga od ramienia do ramienia, kończy się w kształcie trójkąta na plecach. Ogon powinien posiadać 14 sterówek o szerokości około 2cm o kształcie płaskim noszonym w poziomie. Skrzydła noszone pod ogonem, powinny się ze sobą stykać choć nie koniecznie. Budowa ciała wysmukła. Dobrze umięśniona klatka piersiowa, szeroko uwypuklona, lekko uniesiona do góry szyja, krótka. Podstawa niska. Do tej pory wyhodowano ptaki o kolorach grzyw: czarnym, czerwonym i żółtym. Wszystkie powyższe dane dotyczą tych trzech ras grzywaczy. Opis różnic pomiędzy rasami.

Grzywacz litewski jest biały, jedynie jego grzywa jest barwna.

Grzywacz ukraiński jest biały, barwna jest nie tylko grzywa lecz posiada w środku ogona kilka sterówek, do 4,o tym samym kolorze co grzywa.

Grzywacz polski jest gołębiem białym, oprócz barwnej grzywy posiada pas umiejscowiony pomiędzy tułowiem, a sterówkami ogona o szerokości od 2 do 2,5cm o tym samym kolorze co grzywa. Rasa ta została udoskonalona po II wojnie światowej i obecnie jest najbardziej znaną rasą w kraju.

Nieprawidłowości

Grzywa nieregularna zachodząca na wole i skrzydła. Skrzydła noszone na ogonie. Podstawa wysoka, uniesiony do góry ogon. Powyżej 14 sterówek w ogonie. Głowa niesymetryczna, szeroka z wysokim czołem ( tzw. głowa kartoflana ).Inne zabarwienie brwi niż kolor oczu. Dziób za krótki lub za długi z przebarwieniami. Nogi kapciate lub tzw.pończochy. Barwny pas pod ogonem lub kolorowe sterówki, ramki w ogonie. Nakrapiane lub pojedyncze kolorowe pióra. Opisane rasy są gołębiami wysokolotnymi,  podczas lotu poruszają się lotem okrężnym. W miarę uzyskiwania coraz wyższego pułapu lotu bardzo zacieśniają okręgi, ale nie stoją w miejscu. Tak potrafią latać od 4 do 6 godzin. Grzywacz polski został w ostatnich latach wypaczony, również dopuszcza się większą ilość sterówek w ogonie, przez co straciły na zdolności lotu nie są już obecnie tak wytrwałymi lotnikami. Opisuję te rasy, ponieważ czytając książki na temat gołębi spotykam się z wieloma sprzecznymi informacjami, wynikającymi z nieznajomości praktycznej, między innymi podawane są błędne nazwy, często brakuje dokładnego opisu lotu danej rasy. Są mylnie opisywane np. orlik polski i szawik, nikołajewski i mikołaj wileński ( ten ostatni jest mylony z podobnie brzmiącą nazwą innych gołębi ).Nie będę teraz wymieniał wszystkich pomyłek, które można wyczytać w książkach, ale mam nadzieję, że swoim artykułem przynajmniej wywołam dyskusję na ten temat. Początkujący hodowcy powołują się na te publikację i wydaje im się, że opierają się na poważnych autorytetach w tej dziedzinie. Ja jestem hodowcą z pokolenia na pokolenie, która to tradycja została mi przekazana przez mojego dziadka i ojca w Wilnie, a wcześniej była ściśle przestrzegana przez moich pra pra dziadów.

Autor.J.Narkowicz,Gdańsk

Artykuł został udostępniony przez redakcje miesięcznika Fauna & Flora