Gołąb Wołżański Czerwonopierśny

Gołąb Wołżański Czerwonopierśny

Pochodzenie:

Rasa rosyjska, wyhodowana w miastach leżących nad Środkową Wołgą na początku XX wieku. W tworzeniu tej rasy brały udział gołębie rżewskie wstęgowe, kazańskie pulsujące i barwne gołębie Północnego Kaukazu z grupy postawnych kiwających głową (kaczunów-ros.). Zaliczany jest do grupy lotno–ozdobnych gołębi postawnych pulsujących (trisunów-ros.).

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości ( im mniejszy tym lepszy ), z szeroką, uniesioną i wypukłą piersią, zwisłymi skrzydłami, podniesionym i szerokim ogonem, na końcu którego przechodzi w poprzek biała wstęga, na niskich i opierzonych nogach, sroczym rysunku i paradnej postawie.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Średniej wielkości, zaokrąglona, gładka.
Oczy: Średniej wielkości, jasna tęczówka z lekko różowym odcieniem, źrenica mała.
Brew: Delikatna, wąska, jasna.
Dziób: Cielisto – różowy,  u nasady pogrubiony, średniej długości. Woskówki małe, dobrze przylegające, biało przypudrowane.
Szyja: Szeroka u nasady, płynnie zwężająca się ku głowie, lekko odchylona do tyłu, pulsująca w stanie wzburzenia gołębia.
Pierś: Szeroka, wypukła, zaokrąglona, lekko uniesiona.
Plecy: Szerokie w ramionach,  bardzo krótkie (im krótsze tym lepsze).
Skrzydła: Skrócone, końcami nisko opuszczone – prawie dotykają podłoża, o szerokich i sprężystych lotkach.
Ogon: Skrócony, 14-18 sterówek, szeroki, wysoko uniesiony, płaski, bez luk pomiędzy sterówkami.
Nogi: Krótkie, średnio opierzone ( małe łapcie 3-6 cm ); pazurki jasne.
Upierzenie: Obfite, średniej długości, miękkie, dość dobrze przylegające do ciała.

 

Rodzaje kolorów:

Czerwony, żółty (rzadziej).

Kolor i rysunek:

Kolor intensywny i nasycony. Na szyi metaliczny połysk.

Rysunek sroczy – kolorowe są: głowa, szyja, pierś, plecy, niewielkie wypustki na górnej części pokryw skrzydeł, nadogonnik i ogon.  Białe są policzki, podbródek (1-2 cm), małe strzałki koło oczu, brzuch, skrzydła, opierzenie nóg. W poprzek ogona ( około 5 – 10 mm od jego końca) przebiega biała wstęga szerokości 10 – 20 mm. U samców najczęściej jest szersza niż u samic.

Duże błędy:

Wąska, długa figura; wąska lub rozdwojona pierś; ciemne lub żółte oczy; rozlana źrenica; różowa brew; ciemny, cienki, długi dziób; długie plecy; nisko noszony, długi, daszkowaty i wąski ogon; nieopierzone, wysokie nogi; brak pulsowania; niewłaściwa barwa i rysunek upierzenia; białe pióra pod ogonem .

Uwagi do oceny:

Kształt figury – postawa – pulsowanie szyi – ogon – opierzenie nóg – kolor i rysunek – oczy i ich kolor – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 10

Wydanie2001.