Gołąb Strasser

Gołąb Strasser

Pochodzenie:

Tereny dawnej Czechosłowacji ( Morawy ) z krzyżówki gołębi florentyńskich, garłaczy i gołębi polnych, do Niemiec sprowadzony około 1875 roku.

Wrażenie ogólne:

Duży, masywny, szeroki, względnie krótki, niski na nogach.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Gładka, duża, szeroka, dobrze zaokrąglona, czoło wysokie.
Oczy: Czerwone do pomarańczowo – czerwonych.
Brew: Wąska. U czerwonych i żółtych jest jasnocielista, u pozostałych dopasowana do ubarwienia upierzenia głowy.
Dziób: Średniej długości i mocny, czarny u czarnych i niebieskich, koloru rogowego do czarnego u czerwono – płowych i czerwono – płowych grochów. Koloru rogu z ciemną muszką u płowo – niebieskich i płowo – niebieskich grochów. Koloru jasnorogowego u płowo – żółtych i płowo – żółtych grochów. Koloru jasnocielistego u czerwonych i żółtych. Woskówki dobrze rozwinięte, ale nie grube.
Szyja: Średniej długości, mocna, wychodząca całkowicie z ramion. Podgardle dobrze zaokrąglone.
Pierś: Bardzo szeroka i głęboka, wysunięta do przodu, dobrze zaokrąglona.
Plecy: Szerokie, stosunkowo krótkie, lekko opadające.
Skrzydła: Mocne, stosunkowo krótkie, spoczywające na ogonie.
Ogon: Dość szeroki, troszkę dłuższy od skrzydeł, lekko opadający z linią pleców.
Nogi: Krótkie, mocne, nieopierzone, pazurki w kolorze dzioba.
Upierzenie: Dobrze rozwinięte, niezbyt luźne i miękkie, szerokie lecz niezbyt długie.

 

Rodzaje kolorów:

Niebieski bez pasów, niebieski z czarnymi pasami, czarny, czerwony, żółty. Niebieski, czarny, czerwony i żółty z białymi pasami lub białołuskowany. Niebieski groch, czerwono – płowy groch, żółto – płowy groch, niebiesko – płowy groch, niebiesko – płowy z czarnymi pasami lub bez pasów, czerwono – płowy i żółto – płowy z pasami lub bez pasów.

 

Kolor i rysunek:

U samców niebieski w jasnym odcieniu, u samic nieco ciemniejszy, skrzydła zakończone ciemniej. Czarny, czerwony i żółty intensywny i lśniący. Z białymi pasami i białołuskowane – skrzydła i ogon lustrowany lub z obrzeżem ( jednokolorowe nie jest błędem ), tarcze skrzydeł z obrzeżem lub trójkątnym łuskowaniem. Białe pasy i łuskowanie u niebieskich z ciemnym obrzeżem. u czerwonych i żółto – płowych grochów oraz płowych musi być pigment na plecach zasłoniętych skrzydłami, jest również na klinie – na i pod ogonem. Zasadniczym kolorem jest biały. Kolorowa jest głowa z średniej wielkości ślinikiem, skrzydła, plecy, pokrycie ogona, podogonie, ogon oraz część piór dookoła stawu kolanowego ( portki ). Te ostatnie możliwie jak najmniejsze.

 

Duże błędy:

Za mała, długa, lekka i wąska budowa figury, długie pióra, za wysokie i opierzone nogi, długi ogon, obwisłe skrzydła, odkryte plecy, spiczasta i mała głowa, żółte oczy, gruba lub czerwona brew, silnie zasiniony dziób u czerwonych i żółtych, białe lotki lub sterówki, biały klin. Lustrzany kolor w skrzydłach, ogonie i klinie ( poza białymi pasami i białym łuskowaniem), białe plecy, kolorowe plamy na piersi lub brzuchu, za dużo koloru na udach, za duży śliniak lub kark (jego rysunek), nieczyste lub mało intensywne i pozbawione blasku kolory, bardzo miękkie skrzydła.

 

Uwagi do oceny:

Budowa figury ( szerokość piersi i jej głębokość, szerokość pleców, krótkość korpusu, ułożenie korpusu) – głowa (kształt, kolor oczu, brwi i dzioba) – kolor i rysunek – ogólny wygląd typowy dla rasy.

 

 

 

 

Grupa I Uformowane

Obrączka numer 10

Wydanie 2001