Gołąb Staroholenderski Lotny

Gołąb Staroholenderski Lotny

Inna nazwa: Old Dutch Tumbler

Pochodzenie:

Sprowadzony w XVI wieku z Indii i Iranu do Holandii i stamtąd rozpowszechniony na teren całej Europy.

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości, o szerokiej piersi, z nisko osadzonym, krótkim, poziomo ułożonym tułowiem i nieco podciągniętą tylnią partią ciała oraz silnie opierzonymi nogami.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Dobrze zaokrąglona. Najwyższy punkt znajduje się tuż przed oczami.
Oczy: W miarę możliwości czysto – białe, u srokatych ciemne.
Brew: Wąskie, jasne.
Dziób: Średniej długości, niezbyt gruby, tworzący kąt rozwarty z czołem. U ptaków niebieskich, niebieskich mozaikowych (szymli), płowo-niebieskich, czarno-tygrysich i czarnych z białymi tarczami skrzydeł jest ciemny. U pozostałych w kolorze cielistym.
Szyja: Średniej długości, szeroko osadzona ku górze cieńsza, dobrze wykształcone podgardle.
Pierś: Szeroka, niska, zaokrąglona.
Plecy: Krótkie, z przodu szerokie, ku tyłowi lekko się wznoszące.
Skrzydła: Możliwie krótkie, spoczywające na ogonie, nie mogą krzyżować się lotkami, tarcze skrzydła możliwie szerokie.
Ogon: Krótki, zwarty, noszony poziomo lub lekko podciągnięty ku górze.
Nogi: Trochę mniej niż średniej długości, niezbyt wąsko rozstawione, silnie opierzone-bardzo duże łapcie z sępimi piórami. Opierzenie nóg musi być skierowane w bok, pełne ( bez luk), obfite. Gęstość opierzenia nóg jest istotniejsza niż jego długość.
Upierzenie: Pióra szerokie, możliwie krótkie, dobrze przylegające.

 

Rodzaje kolorów:

Pstro-tarczowe i biało-tarczowe: czarne, czerwone, żółte.

Srokate: czarne, kawowe, niebieskie, czerwone, żółte.

Jednokolorowe: białe, czarne, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami, płowo-niebieskie z ciemnymi pasami, mozaikowo – niebieskie (szymle), płowo-czerwone, płowo-żółte.

Białolote: czarne, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami, płowo-niebieskie z ciemnymi pasami, mozaikowo – niebieskie (szymle).

Z białym ogonem: czarne, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami, płowo-niebieskie ciemnymi pasami, mozaikowo – niebieskie (szymle), płowo-czerwone, płowo-żółte.

Z białymi lotkami i z białym ogonem: czarne, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami, płowo-niebieskie z ciemnymi pasami, mozaikowo – niebieskie(szymle).

Kolor i rysunek:

Wszystkie barwy możliwie czyste i intensywne. Mozaikowo – niebieskie ( szymle ) z typowym zabarwieniem. Z białymi lotkami powinny mieć 7 – 10 lotek I rzędu białych i możliwie barwne pióra „skrzydełka”. Opierzenie nóg barwne. Ptaki o białych ogonach mają 12 białych sterówek. Pióra pokrywające klin i ogon są barwne.

Odmiana z białymi lotkami i białym ogonem ma białe lotki i ogon, podobnie jak ptaki tylko z białym ogonem i ptaki tylko z białymi lotkami. Mają białe pióra pokrywowe ogona i białe podbicie ogona, opierzenie nóg jest barwne.

Pstro-tarczowe mają wyraźny i równomiernie nakrapiany tygrysi rysunek tylko na tarczach skrzydeł. Biało-tarczowe muszą mieć dobrze zaokrąglony owal skrzydła, dozwolone są u nich białe plecy. Srokate są z typowym rysunkiem, ale białą głową i średniej wielkości śliniakiem. Na czubku głowy mają barwną czapeczkę niby koronę. Po obu stronach nasady dzioba i oczu barwne plamki.

Duże błędy:

Zbyt długi tułów o zbyt długich piórach, wąska pierś, niewłaściwa postawa, zbyt wysokie ułożenie tułowia, rzadkie lub za krótkie opierzenie nóg, odsłonięty grzbiet, bardzo nieczyste oczy, łamana barwa oczu u srokatych, pigmentacja dzioba u innych odmian niż podano, zbyt długi dziób, duża lub płaska głowa, matowe lub nieczyste kolory, duże różnice w rysunku.

Uwagi do oceny:

Wrażenie ogólne – kształt ciała i postawa – głowa z oczami i dziobem – opierzenie nóg – kolor i rysunek.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 11

Wydanie 2001