Gołąb Srokacz Bernhardyński

Gołąb Srokacz Bernardyński

Inne nazwy: Bernardyński srokacz, Bernhardiner Schecken, Bernhardin Clean Legged Magpie, Bernhardiner Schecke.
Pochodzenie:

Powstał jako rasa barwna w południowych Niemczech, głównie w Bawarii i Wittenbergii.

Wrażenie ogólne:

Podobny do mocnego gołębia polnego, gładkogłowy i o nieopierzonych skokach.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Wydłużona, zaokrąglona, czoło średnio wysokie, wysklepione, gładkogłowy.
Oczy: Ciemnobrązowe.
Brew: Wąska, gładka, w kolorze czerwonym.
Dziób: Średnio długi, koloru cielistego, nosówki małe.
Szyja: Średnio długa, zwężająca się w kierunku głowy, podgardle dobrze wykrojone, zaokrąglone.
Pierś: Umiarkowanie szeroka, wysklepiona, brzuch dobrze rozwinięty.
Plecy: Długie, lekko opadające w kierunku ogona.
Skrzydła: Długie, dobrze zamknięte, spoczywające na ogonie.
Ogon: Zamknięty, troszkę wystający poza końcówki skrzydeł.
Nogi: Średnio wysokie, żywo czerwone, skoki nieopierzone.
Upierzenie: Dobrze rozwinięte, mocno przylegające.

 

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, niebieski, niebieski – groch, płowo – niebieski, płowo – niebieski – groch, srebrny.

Kolor i rysunek:

Kolor czarny i czerwony, intensywne, czyste, błyszczące; pozostałe kolory jasne i jednolite; srebrny jednolity, delikatny srebrno-szary bez czarnych pasów i bez czerwieni na szyi i piersi.

Rysunek sroki : szyja, ramiona, pierś i ogon, górne przykrycie ogona i klin pod ogonem w kolorze; głowa, plecy, skrzydła i brzuch są białe. Biały rysunek głowy zaczyna się 1 cm pod dziobem i okiem, kończy się z tyłu głowy.

Duże błędy:

Słaby korpus, za gruba szyja, skłonność do nadmuchiwania gardła, płaska głowa, blada brew, błędy w oczach, nieczyste kolory, matowe, znaczne błędy w rysunku, trzcinowaty kolor ogona, biały klin, kolorowa dolna część pleców, opierzone skoki.

Uwagi do oceny:

Kształt i wielkość figury – rysunek – kolor – kształt głowy – brew – ogólny wygląd.

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 8

Wydanie 2001