Gołąb Show Homer

Gołąb Show Homer

Pochodzenie:

Wyhodowany pod koniec XIX wieku w Anglii, jako wystawowy gołąb pocztowy.

Wrażenie ogólne:

Mocny, wysoko uniesiony tułów, z długą głową i błyszczącymi perłowo oczyma. Robi wrażenie gołębia agresywnego.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Bardzo długa, z profilu tworzy długą łukowatą linię od woskówki mocno wznosi się, następnie przebiega bardziej płasko i jej tył jest dobrze zaokrąglony, przechodzący w szyję. Od nasady dzioba linie boczne przebiegają bez wgłębień, prawie prosto i nie klinowo.
Oczy: Perłowe (także u białych i pstrych), mocno osadzone.
Brew: Bardzo mocna i wąska, ciemnoszara (przy jasnych kolorach dopasowana do koloru upierzenia).
Dziób: Stosunkowo krótki, bardzo silny i tępy, dobrze zamknięty, koloru czarnego, u gołębi o jasnym kolorze upierzenia dopuszczalny kolor rogowy. Woskówki o delikatnej tkance, możliwe małe, z dopuszczalnym rowkiem, w kształcie litery V.
Szyja: Średnio długa, mocna przy tułowiu, łagodnie zwężająca się ku głowie, podgardle głęboko wycięte.
Pierś: Szeroka, dobrze zaokrąglona, uniesiona.
Plecy: Płaskie, od ramion do ogona zwężające się klinowo.
Skrzydła: Średniej długości, dobrze przykrywające plecy, lekko spoczywające na ogonie.
Ogon: Średniej długości, wąski.
Nogi: Krótkie, bardzo mocne, nieopierzone, uda trochę wydłużone.
Upierzenie: Gładkie, mocno przylegające.

 

Rodzaje kolorów:

We wszystkich kolorach gołębi pocztowych oraz siwe (szymle), pstre, jednokolorowe: białe, czarne, kawowe, czerwone i żółte.

 

Kolor i rysunek:

 

Mocno błyszczące kolory, rysunek grochowy przejrzysty, sięgający na uda, brzuch i aż na plecy.

Duże błędy:

Zbyt długie pióra, pełne podgardle, długa i cienka szyja, długie nogi, opierzone palce, cienki lub długi dziób, wąskie lub wklęśnięte czoło.

 

Uwagi do oceny:

Głowa – dziób – woskówki – oczy – podgardle – szerokość figury – głębokość piersi – szyja – postawa – upierzenie i jego kolor – ogólny wygląd.

 

 

 

Grupa I Uformowane

Obrączka numer 11

Wydanie 2001