Gołąb Rostowski Tygrysowaty

Gołąb Rostowski Tygrysowaty

Inne nazwy: rosyjska – Rostowskij cicar-greczanyj,

Pochodzenie:

Rasa rosyjska, wyhodowana w Rostowie i Batajsku nad Donem na początku XX wieku. Brak jest danych o historii powstania rasy. Należy do gołębi lotno ozdobnych w grupie postawnych pulsujących  kiwających głową i całym korpusem ( ros. kaczuny ). W Polskim nazewnictwie występował jako odmiana barwna rostowskiego  pulsującego, od którego różni się przede wszystkim charakterystycznym rysunkiem upierzenia.

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości ( im mniejszy tym lepszy ), o żywym temperamencie, skróconym tułowiu, wysoko podniesionej piersi, z nisko opuszczonymi skrzydłami, bardzo wysoko uniesionym i szerokim ogonem.

Mocno pulsuje szyją, kiwa głową i całym korpusem. Na podstawowym kolorze upierzenia występuje biało – błękitna pstrokacizna.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Mała, okrągła z nieznacznie zaznaczonymi krawędziami (czołowa i ciemieniowa), gładka.
Oczy: Jasnoperłowe, średniej wielkości, wyraziste.
Brew: Delikatna, wąska, jasnocielista.
Dziób: Biały, dość krótki, tępy, u nasady pogrubiony. Woskówki małe, dobrze przylegające, biało przypudrowane.
Szyja: W ramionach szeroka, zwężająca się ku głowie, wydłużona, odchylona do tyłu z pięknym przegięciem, silnie pulsująca.
Pierś: Szeroka, wypukła, okrągła, mocno uniesiona.
Plecy: Szerokie w ramionach,  bardzo krótkie (prawie ich nie ma).
Skrzydła: Skrócone, nisko opuszczone, ustawione prawie pionowo, dość luźno przylegające do tułowia.
Ogon: Skrócony, 16-20 sterówek, szerszy od piersi, bardzo wysoko uniesiony ( 50-80 stopni ) czasami dotyka głowy, płaski, na końcach sterówek struktura jak u pawika angielskiego.
Nogi: Krótkie, czerwone, opierzone ( małe łapcie 3-5 cm z sępimi piórami ); pazurki białe.
Upierzenie: Obfite, średniej długości, luźno przylegające do ciała.

 

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty.

Kolor i rysunek:

Kolor podstawowy nasycony i czysty. Biało – błękitne piórka na głowie, piersi, skrzydłach i nogach tworzą pstry rysunek. Nie powinny tworzyć większych jasnych plam. Barwa sterówek i lotek pierwszego rzędu powinna być jednolita w kolorze podstawowym. Na piersi i szyi występuje fioletowo – zielony połysk. Cały rysunek tygrysowaty.

Duże błędy:

Wąska, długa figura; wąska pierś; ciemne oczy; rozlana źrenica; różowa brew; ciemny, cienki, długi dziób; długie plecy; nisko noszony, długi i wąski ogon; nieopierzone, wysokie nogi; brak silnego pulsowania; mało intensywna barwa upierzenia; niewłaściwy rysunek.

Uwagi do oceny:

Kształt figury – postawa – pulsowanie szyi – ogon – opierzenie nóg – kolor – rysunek – ogólny wygląd.

Na wystawach w Polsce dopuszcza się obrączkę numer 10.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 9

Wydanie 2001