Gołąb Polski Srebrzysty Łapciaty

Gołąb Polski Srebrzysty Łapciaty

Pochodzenie:

Wyhodowany w drugiej połowie XIX wieku na skutek  krzyżowania różnych ras gołębi. Dominującą rolę w tworzeniu tej rasy, odegrały pasiaki srebrzyste. Największą aktywność w tworzeniu rasy mieli hodowcy z okręgów : łódzkiego, radomskiego i warszawskiego. Początkowo przeważały odmiany z pasami na skrzydłach, następnie dopiero powstały odmiany żałobne, jarzębiate i z białymi ogonami.

Wrażenie ogólne:

Budowa średniej wielkości, sylwetka delikatna, pełna powabu i elegancji. Długodzioby, z koronką na głowie, z mocno opierzonymi nogami, łapciaty, typ gołębia lotnego, mało płochliwy, o żywym temperamencie.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Średniej wielkości, proporcjonalna do wielkości gołębia. Patrząc z góry, tworzy dość szeroki nieregularny klin. Oglądana z boku, od nasady dzioba lekko wznosi się, pozostając w łagodnym zaokrągleniu, aż do wysokości oka, dalej krzywizna przechodzi stopniowo w nasadę szyi. Głowa z obfitą koroną, zakończona z obu stron rozetami.
Oczy: Osadzone dość wysoko, w górnej części czaszki, barwy biało-porcelanowej lub w odcieniu lekkiego błękitu, bez jakichkolwiek innych zabarwień.
Brew: Drobnoziarnista, barwy czarnej, im szersza tym lepsza.
Dziób: Średnio długi, czarny, noszony nieco do dołu, woskówki małe,  delikatne, dobrze przylegające, barwy szaro-srebrzystej.
Szyja: Średnio długa, noszona pionowo, z lekkim odchyleniem do przodu. Podgardle dobrze wykrojone.
Pierś: wysklepiona, niezbyt szeroka i nie wysunięta do przodu.
Plecy: Średnio szerokie, opadające w dół ukośnie.
Skrzydła: Zwarte, dobrze przylegające do tułowia, lekko wysunięte do przodu, spoczywają na ogonie, nie krzyżują się ze sobą.
Ogon: Zwarty, prosty, nie dotykający ziemi. Utrzymany ukośnie w równej linii z opadającą linią grzbietu.
Nogi: Średniej wysokości, mocno opierzone. Łapcie średniej wielkości, dobrze rozłożone na boki.

Rodzaje kolorów:

Bez względu na odmianę, cały w kolorze srebrzystym

Kolor i rysunek:

Bez względu na odmianę, cały w kolorze srebrzystym.

Srebrzysty łapciaty pasiak : na tarczach skrzydeł występują dwa ciemne pasy. Wyróżnia się dwie odmiany – białolote i ciemnolote.  Kolor srebrzysty na ogonie ciemniejszy, na końcu poprzeczny ciemny pas, zakończony jaśniejszym obrzeżem.

Odmiana z białym ogonem :  rysunek pasów na skrzydłach, jak odmiana powyżej, z tym, że kolor srebrzysty z tułowia przechodzi łagodnie w biały kolor ogona. Nie tworzy fartucha o ciemniejszym odcieniu.

Srebrzysty łapciaty jarzębiaty :  na tarczach skrzydeł  występuje ciemny rysunek jarzębiny. Wyróżnia się odmiany białolote i ciemnolote. Na ogonie odcień srebrzysty ciemniejszy, na końcu ogona poprzeczny ciemny pas, zakończony jaśniejszym obrzeżem.

Jarzębiaty z białym ogonem :  ten sam rysunek na skrzydłach co odmiana powyżej, z tym, że kolor srebrzysty z tułowia przechodzi łagodnie w biały kolor ogona, nie tworzy fartucha o ciemniejszym odcieniu.

Duże błędy:

Niekształtna figura, duża głowa z wysokim czołem, płaska lub wklęśnięta. Niska i niepełna korona, bez rozet; cienki dziób, zły kolor dzioba lub brwi, wąska brew, oczy zaczerwienione lub ciemne; krótka albo zbyt gruba szyja; mało wykrojone podgardle; szeroka pierś; krzywy, widlasty, zbyt długi ogon; nogi niskie, słabo opierzone; skrzydła noszone pod ogonem lub krzyżujące się lotkami; przeplatane lotki albo sterówki piórami o innej barwie; brak pasa na ogonie, porwane pasy i rysunek jarzębiny na skrzydłach, kalina na szyi i połysk odbiegający od wzorca, nieprawidłowy rysunek na skrzydłach.

Uwagi do oceny:

Kształt figury – postawa – głowa – dziób, oczy, brew i ich kolor – korona – struktura opierzenia nóg,  wielkość łapci – rysunek – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 9

Wydanie 2001