Gołąb Polski Długodzioby Lotny

Gołąb Polski Długodzioby Lotny

 

Do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny zaliczamy rasy: Srebrniak Polski,  Pasiak Srebrzysty, Pasiak Srebrzysty Szaroloty, Pasiak Srebrzysty Jarzębiaty, Pasiak Srebrzysty Jarzębiaty Szaroloty, Perłowy, Pasiak Perłowy, Pasiak Perłowy Brązowoloty, Pasiak Perłowy Jarzębiaty, Pasiak Perłowy Jarzębiaty Brązowoloty, Biały Czarnodzioby.

 

SREBRNIAK POLSKI

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Rasa ta powstała prawdopodobnie na przełomie XVI i XVII, a wytworzono ją w Polsce. Sroczy rysunek Srebrniaka świadczy o tym, że jednym z praojców rasy była Sroka Polska. Przodujące okręgi w hodowli tej rasy ( Kraków, Łódź i Warszawa ) w doskonaleniu rasy posługiwały się różnymi krzyżówkami twórczymi. Hodowcy warszawscy poprawili budowę i figurę krzyżując Srebrniaka ze Sroką Angielską. Hodowcy Łódzcy krzyżowali Srebrniaka z Berlińskim Długodziobym, a hodowcy krakowscy z Listonoszem Polskim ( Bagdeta Polska ), Show Homerem, srokami i Białym Czarnodziobym.

Wrażenie ogólne

Budowa – wzorcowa: Wszystkie elementy oceny gołębia winny składać się na harmonijną całość, tworząc typ gołębia lotnego, smukłego o ukośnie noszonym tułowiu i ogonie, wyprostowanej postawie.

Wzorzec-cechy rasowości
Głowa: Możliwie wąska, długa proporcjonalnie do wielkości gołębia. Linia profilu głowy tworzy wraz z dziobem i woskówkami nosowymi jednolitą, wypełnioną, nieprzerwaną linię równoległą do podstawy robiącą wrażenie prostej. Tylna część profilu głowy powinna być łagodnie zaokrąglona i przechodzić w linię szyi. Głowa              widziana z góry przedstawia wraz z dziobem i woskówkami nosowymi regularnie rozszerzający się klin. Tylna część klinowatego kształtu głowy jest łagodnie  zaokrąglona.

 

Oczy: Osadzone możliwie wysoko, jak najbliżej linii profilu głowy w tylnej partii czaszki. Tęczówka oka barwy biało – porcelanowej, czysta i jednolita bez jakichkolwiek innych zabarwień. Źrenica mała, czarna, okrągła, położona pośrodku tęczówki.
Brew: Barwy czarnej o drobnoziarnistej strukturze, w miarę szeroka, dobrze widoczna.
Dziób: Długi ( 1/3 długości głowy ), umiarkowanie cienki, w kształcie klina. Czarny. Woskówki nosowe małe, ściśle przylegające do dzioba.
Szyja: Prosta, kształtu lejkowatego, cienka o jak największym wycięciu pod dziobem. Łagodnie poszerzająca się ku dołowi i harmonijnie łącząca się z piersią i barkami. Szyja wraz z głową stanowi 1/3 wysokości  gołębia.
Pierś: Wąska, zaokrąglona, nie wysunięta ku przodowi.
Plecy: Wąskie, lekko zaokrąglone, opadające ku dołowi.
Skrzydła: Zwarte, przylegające do tułowia, spoczywające na ogonie i nie krzyżujące się ze sobą lotkami. Sięgają do połowy ciemnej wstęgi na ogonie.
Ogon: Zwarty, prosty, trzymany ukośnie w równej linii z opadającą linią pleców. Koniec ogona nie dotyka podstawy.
Nogi: Cienkie, koloru karminowo – czerwonego, proporcjonalnie wysokie do wielkości gołębia. Uda widoczne, nie schowane w piórach podbrzusza. Z przodu na nodze pióra  wyrastają nie więcej niż 1 cm poniżej stawu skokowego. Od tyłu staw skokowy nieopierzony. Nogi od stawów skokowych lekko  ugięte, palce rozstawione równo, pazurki jasne.
Upierzenie: Gładkie, obfite, dobrze przylegające.

Kolor i rysunek

Rysunek sroczy, barwa lodowo – niebieska z odcieniem srebrzystym występuje na głowie, szyi, piersiach, częściowo plecach ( serce ), ogonie i pod ogonem. Podbrzusze, uda i skrzydła są barwy białej. Na piersiach i plecach odcień srebrzysty stopniowo słabnie przechodząc w barwę białą. Barwa ogona jest w odcieniu szyi i piersi, przy czym przejście od białej barwy pleców do ciemniejszej ogona musi być łagodnie stonowane. Przed końcem ogona w poprzek sterówek występuje czarna  o ostrym zarysie koloru wstęga, zakończona jasnym obrzeżem.

Błędy

Głowa – krótka, długa, szeroka, wypukła i wklęsła nad oczami, braki w klinowym ukształtowaniu głowy zarówno w przedniej części jak i w tylnym zaokrągleniu klina. Linia profilu tylnej partii głowy przechodząca pod kątem ( bez zaokrąglenia ) w linię szyi. Oko – tęczówka oka innej barwy niż biało – porcelanowa. Widoczne żyłki i występujące inne zabarwienia. Duża i niekształtna źrenica. Brew – odchylenia w zabarwieniu, wąska, mało widoczna, przerwana. Dziób – brak proporcji, za gruby lub za cienki, odchylony w górę lub w dół w odniesieniu do linii profilu głowy. Duże woskówki nosowe. Inny niż czarny kolor dzioba, szczelina między szczękami. Szyja – krótka, gruba, nie proporcjonalna do budowy, załamana, brak wycięcia podgardla. Brak łagodnego poszerzenia ku dołowi. Pierś – szeroka, zbyt wysunięta do przodu. Plecy– szerokie, zbyt wypukłe. Skrzydła – noszone luźno przy tułowiu (odstawione ), opuszczone poniżej ogona, krzyżujące się ze sobą lotkami, lotki szablowate. Ogon – daszkowaty, wachlarzowaty, rozdwojony widlasto, krzywy, uchylony w bok, przekrzywiony w pionie. Nogi – niskie, grube, uda zakryte piórami podbrzusza, za nisko opierzone, zbyt wygięte w skokach do tyłu lub trzymane w skokach prosto, szeroko lub zbyt wąsko rozstawione. Zbliżone do siebie w skokach ( iksowate ), ciemne pazurki. Rysunek i kolor– brak rysunku sroczego, barwa zamiast lodowo –  niebieskiej z odcieniem srebrzystym –szara z odcieniem zielonym lub rdzawym. Rdzawe pręgi, białe plamy. Białe sterówki w ogonie, ciemne pióra w skrzydłach. Białe pióra w podbiciu ogona. Brak łagodnego przejścia z lodowo – niebieskiej barwy ogona w kolor biały. Brak wyraźnej czarnej wstęgi ( kolor rozlany ). Zbyt szeroka wstęga i brak jej jasnego obramowania. Budowa wzorcowa – wszelkie odchylenia od wzorca, widoczne cechy obcej rasowości, braki kondycyjne i zła opieka hodowlana. Całkowicie eliminują ptaka z oceny – objawy degeneracji, zwyrodnienia, kalectwa jak: garb, krzywy mostek, krzywy ogon, krzywy dziób, krzywe nogi, krzywe palce, nie rozstawione równo palce i palce przylegające do siebie, a także zgrubienie opuszek palców (piętki); zgrubienia stawów łokciowych skrzydeł; dzielenie lotek skrzydeł; ciemne oko;  z widocznymi oznakami obcej rasowości; brakami w upierzeniu ( mniej niż 10 lotek I i II rzędu, mniej niż 12 sterówek w ogonie) – to dotyczy wszystkich ras P.L.D.; białe pióra w ogonie,  białe podbicie ogona, ciemne pióra w lotkach u ras których wzorzec tego nie przewiduje; ciemne boki na skrzydłach – boczatość w przypadku srebrniaka; oraz  nieodpowiedni rozmiar obrączki rodowej, obrączka niezgodna z Regulaminem Wystaw i inne wady wykluczające z oceny zaznaczone we wzorcu gołębia np. w przypadku pasiaków różnica białych lotek między prawym, a lewym skrzydłem więcej niż dwie.

Uwagi do oceny

Głowa –  dziób, oko – brew i ich kolor – budowa figury – kolor – rysunek – ogólny wygląd.

PASIAK SREBRZYSTY

 

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Galicja w rejonie Bochni, Gdowa, Wieliczki i Krakowa. Rasa powstała na bazie sprowadzonych do Polski w okresie późnego średniowiecza, gołębi damasceńskich o jasno srebrzystym umaszczeniu z dwoma pasami na każdym skrzydle. W późniejszym okresie krzyżowano je ze Srebrniakami i Polskimi Listonoszami ( Bagdeta Polska) doprowadzając z czasem do ujednolicenia typu gołębi.

Kolor i rysunek

W poprzek skrzydeł występują dwa  wyraźne, czarne pasy, w miarę równe i cienkie. Lotki I rzędu obowiązkowo od 6 – 10 białe. Różnica większa niż 2 lotki białe pomiędzy skrzydłami, mniej niż 6 i więcej niż 10 lotek białych dyskwalifikuje gołębia.

Błędy

Skrzydła – noszone luźno przy tułowiu ( odstawione ), opuszczone poniżej ogona, krzyżujące się ze sobą lotkami, lotki szablowate.

 

PASIAK SREBRZYSTY SZAROLOTY

 

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Jest odmianą barwną Pasiaka charakteryzującą się, ciemną barwą lotek oraz ciemnymi pazurkami. Rasa powstała w efekcie prowadzonych prac przy krzyżowaniu Pasiaka z Listonoszem Polskim, Srebrniakiem oraz gołębiami pocztowymi.

Nogi:  Pazurki czarne.

Kolor i rysunek

W poprzek skrzydeł występują dwa  wyraźne, czarne pasy, w miarę równe i cienkie. Lotki I i II rzędu koloru szaro – czarnego.

Błędy

Skrzydła – noszone luźno przy tułowiu ( odstawione ), opuszczone poniżej ogona,

krzyżujące się ze sobą lotkami, lotki szablowate, i białe.

 

PASIAK SREBRZYSTY JARZĘBIATY

 

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Jest odmianą barwną Pasiaka charakteryzującą się występowaniem na tarczach skrzydeł równomiernie rozłożonych cętek ( grochów). W okresie tworzenia tej rasy krzyżowano Pasiaka z Listonoszem Polskim, Srebrniakiem i gołębiami pocztowymi.

Kolor i rysunek

W poprzek skrzydeł występują dwa  wyraźne, czarne pasy, w miarę równe i cienkie. Lotki I rzędu obowiązkowo od 6 – 10 białe. Różnica większa niż 2 lotki białe pomiędzy skrzydłami, mniej niż 6 i więcej niż 10 lotek białych dyskwalifikuje gołębia. Na tarczach skrzydeł równomiernie rozmieszczone cętki ( grochy ).

Błędy

Skrzydła – noszone luźno przy tułowiu ( odstawione ), opuszczone poniżej ogona, krzyżujące się ze sobą lotkami, lotki szablowate.

Białe sterówki w ogonie, ciemne pióra w skrzydłach. Źle rozmieszczone cętki i białe puste pola na tarczach skrzydeł.

 

PASIAK SREBRZYSTY JARZĘBIATY SZAROLOTY

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Jest odmianą barwną Pasiaka charakteryzującą się obok występowania grochów na tarczach skrzydeł, ciemną barwą lotek oraz ciemnymi pazurkami. Rasa powstała w efekcie prowadzonych prac przy krzyżowaniu Pasiaka z Listonoszem Polskim, Srebrniakiem oraz gołębiami pocztowymi.

Nogi:  Pazurki czarne.

Kolor i rysunek

W poprzek skrzydeł występują dwa  wyraźne, czarne pasy, w miarę równe i cienkie. Lotki I i II rzędu koloru szaro – czarnego. Na tarczach skrzydeł równomiernie rozmieszczone cętki ( grochy ).

Błędy

Białe sterówki w ogonie, jasne pióra w skrzydłach. Jasne pazurki.

 

PERŁOWY

 

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Wytworzony został najpóźniej spośród gołębi tej grupy, bo w XIX wieku w wyniku doskonalenia Srebrniaka jako krzyżówka międzyrasowa. Do krzyżowania używano również Listonosza Polskiego ( Polską Bagdetę ), Pasiaka Perłowego, Srokę Polską, Niemieckiego Długodziobego ( białego) i w efekcie powstała rasa o utrwalonych cechach.

Wzorzec-cechy rasowości

Dziób: Barwy cielistej.

Oczy:  Tęczówka oka  barwy biało – porcelanowej z odcieniem niebieskim, czysta i

jednolita bez  jakichkolwiek innych  zabarwień.

Brew:  Barwy jasno – cielistej o drobnoziarnistej strukturze, szeroka, dobrze

widoczna.

Nogi:  Cienkie, koloru różowo – pomarańczowego, proporcjonalnie wysokie do

wielkości gołębia.

Kolor i rysunek

Rysunek sroczy, barwa perłowo – biała występuje na głowie, szyi, piersiach, częściowo plecach ( serce ), ogonie. Podbrzusze, uda i skrzydła są barwy białej. Na piersiach i plecach odcień perłowy stopniowo słabnie przechodząc w barwę białą. Barwa ogona jest w odcieniu szyi i piersi, przy czym przejście od białej barwy pleców do ciemniejszej ogona musi być łagodnie stonowane. Przed końcem ogona w poprzek sterówek występuje wstęga w kolorze jasnobrązowym, a ogon zakończony jest jasnym obrzeżem.

Błędy

Oko – tęczówka oka innej barwy niż biało -porcelanowa z odcieniem niebieskim. Dziób – innej barwy niż cielistej.

Rysunek i kolor– brak rysunku sroczego, barwa zamiast perłowo – białej, szara z odcieniem zielonym lub rdzawym. Brak łagodnego przejścia z barwy perłowo – białej ogona w kolor biały. Brak wyraźnej, brązowej wstęgi ( kolor inny niż brązowy lub rozlany ).

PASIAK  PERŁOWY

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Rasę tę wytworzono na bazie sprowadzonych do Polski w średniowieczu gołębi Damasceńskich o perłowym umaszczeniu z dwoma jasnobrązowymi pasami na tarczach skrzydeł. Gołębie te krzyżowano z Polskimi Listonoszami ( Polska Bagdeta) i Srebrniakiem, co doprowadziło w efekcie do ujednolicenia tej rasy gołębi.

Wzorzec-cechy rasowości

Dziób:  Barwy cielistej.

Oczy:  Tęczówka oka  barwy biało – porcelanowej z odcieniem niebieskim, czysta i

jednolita bez jakichkolwiek innych  zabarwień.

Brew:  Barwy jasno – cielistej o drobnoziarnistej strukturze, szeroka, dobrze

widoczna.

Nogi:  Cienkie, koloru różowo – pomarańczowego, proporcjonalnie wysokie do

wielkości gołębia.

Kolor i rysunek

Rysunek sroczy, barwa perłowo – biała występuje na głowie, szyi, piersiach, częściowo plecach ( serce ), ogonie. Podbrzusze, uda i skrzydła są barwy białej. Na piersiach i plecach odcień perłowy stopniowo słabnie przechodząc w barwę białą. Barwa ogona jest w odcieniu szyi i piersi, przy czym przejście od białej barwy pleców do ciemniejszej ogona musi być łagodnie stonowane. Przed końcem ogona w poprzek sterówek występuje wstęga w kolorze jasnobrązowym, a ogon zakończony jest jasnym obrzeżem. Na tarczach skrzydeł występują pasy w kolorze brązowym. Wymagane jest 6 –10 białych lotek I rzędu. Całkowicie eliminują ptaka z oceny –, różnica białych lotek między prawym a lewym skrzydłem – więcej niż dwie, mniej niż 6 białych lotek I rzędu i więcej niż 10.

Błędy

Oko – tęczówka oka innej barwy niż biało – porcelanowa z odcieniem niebieskim. Inny niż cielisty kolor dzioba, szczelina między szczękami. Rysunek i kolor– brak rysunku sroczego, barwa zamiast perłowo – białej, szara z odcieniem zielonym lub rdzawym. Brak łagodnego przejścia z barwy perłowo – białej ogona w kolor biały. Brak wyraźnej, brązowej wstęgi ( kolor inny niż brązowy lub rozlany ). Zbyt szeroka wstęga i brak jej jasnego obramowania.

PASIAK PERŁOWY BRĄZOWOLOTY

 

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Rasę tę wytworzono z Pasiaka Perłowego. Charakteryzuje się występowaniem

brązowych lotek i pazurków w kolorze ciemnorogowym.

Wzorzec-cechy rasowości

Dziób:  Barwy cielistej.

Oczy:   Tęczówka oka  barwy biało – porcelanowej z odcieniem niebieskim, czysta i

jednolita bez jakichkolwiek innych  zabarwień.

Brew:   Barwy jasno – cielistej o drobnoziarnistej strukturze, szeroka, dobrze

widoczna.

Nogi:   Cienkie, koloru różowo – pomarańczowego, proporcjonalnie wysokie do

wielkości gołębia.. Nogi od stawów skokowych lekko ugięte, palce

rozstawione równo, pazurki w kolorze brązowym lecz nie czarnym.

Kolor i rysunek

Rysunek sroczy, barwa perłowo – biała występuje na głowie, szyi, piersiach, częściowo plecach ( serce ), ogonie. Podbrzusze, uda i skrzydła ( z wyjątkiem lotek I rzędu )są barwy białej. Na piersiach i plecach odcień perłowy stopniowo słabnie przechodząc w barwę białą. Barwa ogona jest w odcieniu szyi i piersi, przy czym przejście od białej barwy pleców do ciemniejszej ogona musi być łagodnie stonowane. Przed końcem ogona w poprzek sterówek występuje wstęga w kolorze jasnobrązowym, a ogon zakończony jest jasnym obrzeżem. W poprzek skrzydeł występują dwa w miarę równe i cienkie jasnobrązowe, wyraźnie zaznaczone pasy. Lotki I rzędu są w kolorze jasnobrązowym.

Błędy

Oko – tęczówka oka innej barwy niż biało -porcelanowa z odcieniem niebieskim. Inny niż cielisty kolor dzioba, szczelina między szczękami. Rysunek i kolor– brak rysunku sroczego, barwa zamiast perłowo – białej, szara z odcieniem zielonym lub rdzawym.. Białe sterówki w ogonie, jasne pióra w skrzydłach. Brak łagodnego przejścia z barwy perłowo – białej ogona w kolor biały. Brak wyraźnej, brązowej wstęgi ( kolor inny niż brązowy lub rozlany ).

 

PASIAK  PERŁOWY JARZĘBIATY

 

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Wzorzec-cechy rasowości

Dziób:  Barwy cielistej.

Oczy:   Tęczówka oka  barwy biało – porcelanowej z odcieniem niebieskim, czysta i

jednolita bez jakichkolwiek innych  zabarwień.

Brew:   Barwy jasno-cielistej o drobnoziarnistej strukturze, szeroka, dobrze

widoczna.

Nogi:   Cienkie, koloru różowo – pomarańczowego, proporcjonalnie wysokie do

wielkości gołębia, pazurki jasne.

Kolor i rysunek

Rysunek sroczy, barwa perłowo – biała występuje na głowie, szyi, piersiach, częściowo plecach ( serce ), ogonie. Podbrzusze, uda i skrzydła są barwy białej. Na piersiach i plecach odcień perłowy stopniowo słabnie przechodząc w barwę białą. Barwa ogona jest w odcieniu szyi i piersi, przy czym przejście od białej barwy pleców do ciemniejszej ogona musi być łagodnie stonowane. Przed końcem ogona w poprzek sterówek występuje wstęga w kolorze jasnobrązowym, a ogon zakończony jest jasnym obrzeżem. Na tarczach skrzydeł występują pasy kolorze brązowym i równomiernie rozłożone brązowe cętki ( grochy ). Wymagane jest 6 –10 białych lotek I rzędu. Całkowicie eliminują ptaka z oceny: różnica białych lotek między prawym a lewym skrzydłem – więcej niż dwie; mniej niż 6 białych lotek I rzędu i więcej niż 10 .

 

Błędy

Oko – tęczówka oka innej barwy niż biało – porcelanowa z odcieniem niebieskim. Inny niż cielisty kolor dzioba, Skrzydła – noszone luźno przy tułowiu ( odstawione ), opuszczone poniżej ogona, krzyżujące się ze sobą lotkami, lotki szablowate.  Brak łagodnego przejścia z barwy perłowo – białej ogona w kolor biały. Brak wyraźnej, brązowej wstęgi ( kolor inny niż brązowy lub rozlany ). Zbyt szeroka wstęga i brak jej jasnego obramowania, przeplatane w kolorze lotki, źle rozmieszczone cętki, puste pola na tarczach skrzydeł.

 

PASIAK  PERŁOWY JARZĘBIATY BRĄZOWOLOTY

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Rasę tę wytworzono z Pasiaka Perłowego używając do krzyżowania także gołębi pocztowych. Charakteryzuje się występowaniem brązowych lotek i pazurków w kolorze ciemnorogowym.

Wzorzec-cechy rasowości

Dziób:   Barwy cielistej.

Oczy:    Tęczówka oka barwy biało – porcelanowej z odcieniem niebieskim, czysta i

jednolita bez jakichkolwiek innych   zabarwień.

Brew:    Barwy jasno – cielistej o drobnoziarnistej strukturze, szeroka, dobrze

widoczna.

Nogi:    Cienkie, koloru różowo – pomarańczowego, proporcjonalnie wysokie do

wielkości gołębia. Pazurki brązowe lecz nie czarne.

 

Kolor i rysunek

Rysunek sroczy, barwa perłowo – biała występuje na głowie, szyi, piersiach, częściowo plecach ( serce ), ogonie.

Podbrzusze, uda i skrzydła są barwy białej. Na piersiach i plecach odcień perłowy stopniowo słabnie przechodząc w barwę białą. Barwa ogona jest w odcieniu szyi i piersi, przy czym przejście od białej barwy pleców do ciemniejszej ogona musi być łagodnie stonowane. Przed końcem ogona w poprzek sterówek występuje wstęga w kolorze jasnobrązowym, a ogon zakończony jest jasnym obrzeżem. Na tarczach skrzydeł występują pasy w kolorze brązowym i równomiernie rozłożone  brązowe cętki ( grochy ). Lotki w kolorze brązowym.

Błędy

Oko – tęczówka oka innej barwy niż biało – porcelanowej z odcieniem niebieskim. Inny niż cielisty kolor dzioba, szczelina między szczękami. Rysunek i kolor– brak rysunku sroczego, barwa zamiast perłowo – białej, szara z odcieniem zielonym lub rdzawym. Brak łagodnego przejścia z barwy perłowo – białej ogona w kolor biały. Brak wyraźnej, brązowej wstęgi ( kolor inny niż brązowy lub rozlany ). Zbyt szeroka wstęga i brak jej jasnego obramowania, białe lotki, źle rozmieszczone cętki, puste pola na tarczach skrzydeł.

 

BIAŁY CZARNODZIOBY

Różnice w stosunku do wzorca Srebrniaka Polskiego.

Pochodzenie

Zaliczany do gołębi określanych nazwą Polski Długodzioby Lotny.

Kolor i rysunek

Kolor biały bez żadnych zabarwień. Całkowicie eliminuje ptaka z oceny – kolor inny niż jednolicie biały.

Błędy

Kolor – inny niż biały.