Gołąb Pląsacz Staronadwiślański

Gołąb Pląsacz Staronadwiślański

Inne nazwy:

niemiecka -Altstämmer, francuska – Culbutant Altstammer, angielska – Ancient Tumbler,

Pochodzenie:

Hodowane były prawdopodobnie w dorzeczu Wisły i już od 1730 roku w Berlinie,

a sprowadzone zostały przypuszczalnie z Azji.

Wrażenie ogólne:

Mały, krępy, z okrągłą głową, krótkodzioby, nisko stojący, pulsujący szyją, pełen wdzięku, ufny.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Okrągła, szeroka, pełne policzki, czoło szerokie, wysokie i strome, bez korony lub z okrągłą koroną.
Oczy: Koloru perłowego, u białych ciemne.
Brew: Stosunkowo szeroka, ale płaska i o delikatnej strukturze, blada do lekko różowej.
Dziób: Krótki, gruby i tępy, tworzy kąt rozwarty z czołem, troszkę w dół skierowany, koloru jasno-cielistego. U czarnych i niebieskich ciemna plamka na końcu dzioba jest dozwolona. Woskówki dobrze rozwinięte.
Szyja: Pełna, średnio gruba, troszkę do tyłu odchylona, w podnieceniu pulsująca.
Pierś: Szeroka, dobrze zaokrąglona i wysunięta do przodu. Ukazuje się przez to czasami pionowe skrępowanie upierzenia piersiowego.
Plecy: Krótkie, szerokie, czasami wklęsłe lub wysoko wysklepione upierzenie kupra.
Skrzydła: Szerokie i możliwie krótkie, noszone na ogonie.
Ogon: Krótki, zwarty.
Nogi: Krótkie, krótko opierzone, bez łapci na nogach.
Upierzenie: Możliwie krótkie, lecz dobrze rozwinięte.

 

Rodzaje kolorów:

Jednokolorowe białe, czarne, kawowe, czerwone, żółte, brązowe, niebieskie, niebieski – groch. Srocze i białolote we wszystkich kolorach. Tygrysowate – czarne, czerwone i żółte.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory możliwie intensywne. Srocze mają kolor na głowie, szyi, piersi, ramionach, plecach i ogon; biały jest brzuch, opierzenie nóg, tarcze skrzydeł, lotki, mniejsza lub większa plamka (serce), z przodu w górnej części szyi, mogą być również bez plamki. Należy dążyć do osiągnięcia możliwie prawidłowego rysunku. Białolote mają po kilka białych lotek. Ilość i równomierność są bez znaczenia; lecz powinny to być pierwsze lotki i nie powinny być przeplatane kolorowymi. Dolne opierzenie nóg może być białe. Białe opierzenie przy kuprze jest dopuszczalne. Tygrysowate mają kolorowe lotki i ogon; głowa i szyja ma mało białego. Na tarczach skrzydeł powinno przeważać dużo białego.

Duże błędy:

Za gruba albo za długa figura, za wysoko stojący; wąskie czoło, wysadzone czoło, płyta na głowie; szpiczasty, cienki, długi albo źle wstawiony dziób; za długie opierzenie, złe opierzenie nóg albo widoczne łapcie; opuszczone skrzydła.

Uwagi do oceny:

Okrągłość i szerokość głowy – dziób – kształt figury i postawa – opierzenie nóg – kolor oczu – rysunek opierzenia i kolor – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 8

Wydanie 2001