Gołąb Pawik Indyjski

Gołąb Pawik Indyjski – Indian Fantail

Pochodzenie:

Stara rasa azjatycka, opisana już w 1590 roku. Do Niemiec sprowadzona ze Stanów Zjednoczonych i w 1976 uznana oficjalnie.

Wrażenie ogólne:

Robi wrażenie gołębia silnego, mocno opierzonego, o poziomej postawie ciała i prostą postawą ogona. Ma krótkie lekko opierzone nogi i zmienną strukturę upierzenia głowy.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Silna proporcjonalnie do budowy gołębia, podłużna, gładka lub ze spiczastym czubkiem ewentualnie z okrągłym czepkiem z rozetami. Czoło uwypuklone.
Oczy: Przy białej głowie – ciemne, u pozostałych koloru perłowego, pomarańczowego lub ciemne.
Brew: Wąska, w kolorze dopasowanym do koloru upierzenia gołębia.
Dziób: Średniej długości, nie za cienki. U białych, żółtych, czerwonych, tarczowych i z kolorowymi ogonami jest koloru cielistego. U kawowych, niebiesko-płowych, niebiesko-płowych grochów i z                   lustrzanym ogonem jest koloru rogowego. U niebieskich i czarnych jest czarny. Woskówki małe i gładkie.
Szyja: Średnio długa, gruba, noszona prosto, nie może pulsować – drżeć.
Pierś: Szeroka, zaokrąglona.
Plecy: Szerokie, zaokrąglone, 3-4 cm długości pomiędzy szyją, a ogonem. Brak gruczołu kuprowego.
Skrzydła: Noszone poziomo pod ogonem.
Ogon: Duży, trzymany do góry, lekko lejkowaty, przewyższający przynajmniej 4 cm głowę, widziany z tyłu tworzy nie mniej niż ¾ obwodu koła.
Nogi: Średniej długości, wszystkie palce dotykają podłoża. Na nogach pończoszki, przykrywające stopy.
Upierzenie: Obfite, niezbyt miękkie.

 

Rodzaje kolorów:

Czarny, kawowy, niebieski, biały, czerwony, żółty, niebiesko – płowy.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory równomierne, nasycone i względnie czyste.

¨      Czerwone i żółte z lustrzanym ogonem mają biały, szeroki pas na ogonie.

¨      Niebieskie z czarnymi pasami i niebieskie grochy.

¨      Z kolorowym ogonem – czarne, czerwone, żółte i niebieskie. Mogą mieć kolorowe górne i dolne poduszki.

¨      Z białym ogonem – czarne, czerwone, żółte, niebieskie, niebieskie grochy. Mogą mieć górne i dolne poduszki białe.

¨      Tarczowe mają 7-12 lotek białych.

Duże błędy:

Za mała lub za wąska budowa ciała, drżenie szyi, nie widoczne plecy, wyprostowana postawa ciała, lotki dotykające ziemi, nie wystarczająco otwarty ogon, ogon niekompletny, za mało zaokrąglona forma wachlarza, postawa na czubkach palców, za niska postawa nóg, za krótkie opierzenie nóg, wadliwa forma koronki, płaskie czoło, za długi dziób, wadliwe ubarwienie, duże odstępstwa w rysunku.

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie – wielkość i kształt ciała – postawa ciała– postawa i upierzenie nóg- wielkość i kształt ogona – szyja – barwa i rysunek.

 

Grupa VII

Obrączka numer 9

Wydanie 2001