Gołąb Mewka Staroniemiecka

Gołąb Mewka Staroniemiecka

Pochodzenie:

Początkowy kształt niemieckiej mewki tarczowej. Pierwsza rasa, która w oparciu o kolor i  rysunek  mewki    srebrzystej została  pokazana w  Niemczech jako mewka; w 1956 roku na nowo uznana.

Wrażenie ogólne:

Średniej wielkości, przysadzista, sprawiająca wrażenie gołębia o wyraźnym charakterze mewki. Średniej długości dziób, zaokrąglona głowa i dobrze rozwinięty żabot, są typowymi cechami rasowymi.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Możliwie okrągła, szeroka, z dobrze wysklepionym czołem, z pełną okrągłą korona o średniej wielkości, dobrze zamknięta rozetami.
Oczy: Duże, żywe, ciemne.
Brew: Jasna, delikatna.
Dziób: Średniej wielkości, mocny, koloru jasno-cielistego, z czołem tworzy kąt rozwarty. Woskówki mało rozwinięte.
Szyja: Krótka, mocna, noszona z odchyleniem do tyłu; gardło z lekkim podgardlem, dobrze rozwinięta kryza szyjna.
Pierś: Szeroka, do przodu wysunięta, dobrze zaokrąglona.
Plecy: Szerokie w barkach, do tyłu się zwężają, opadające.
Skrzydła: Mocne, dobrze przylegające, zakrywają grzbiet, spoczywają na ogonie.
Ogon: Ściśle zamknięty, możliwie krótki.
Nogi: Krótkie, podudzia ledwo widoczne, skoki i palce nieopierzone.
Upierzenie: Dobrze rozwinięte, ściśle przylegające.

 

Rodzaje kolorów:

Tarczowe są niebieskie z czarnymi albo białymi pasami, niebieski – groch, czarne, czerwone, żółte, płowo – czerwone, płowo – żółte, płowo – brązowe. Płowo – niebieskie bez lub z pasami; jednokolorowe białe; z kolorowym ogonem; czarne, niebieskie, czerwone i żółte.

Kolor i rysunek:

Czarny, czerwony, żółty, możliwie nasycony, niebieskie i płowe z czystymi nie zachmurzonymi tarczami skrzydeł. Pasy wyraźne, wąskie i równo przechodzące. U tarczowych kolor podstawowy biały, również 7 do 10 lotek.

Kolorowe są tarcze skrzydeł; przekolorowane pióra kciuka i piór ramiennych są pożądane. Tolerowane są pojedyncze kolorowe pióra za udami. Kolorowe ogony z kolorowym przykryciem ogona i klinem. Dopuszczalna jest mała ilość bieli w klinie.

Duże błędy:

Zbyt długa figura, wąska pierś, płaskie albo wąskie czoło, długa lub kanciasta głowa, zły kąt dzioba, zbyt wysoka pozycja stojąca, uboga w pióra, krzywa albo zbyt nisko osadzona korona, brakujące, zbyt nisko osadzone, zbyt duże lub otwarte rozety; za długi lub za krótki i za cienki dziób; za grube woskówki; czerwona lub gruba brew; zbyt luźne lub otwarte upierzenie karku; brakująca kryza szyjna; obwisłe skrzydła; niedostateczny kolor tarczy i pasów; białe pióra na tarczy skrzydeł lub kolorowe pióra na białych polach upierzenia; mniej niż 7 albo więcej aniżeli 10 lotek białych; więcej niż 2 białe różnice w lotkach; wiele sitowości w piórach ramienia; przeważające białe pióra kciuka; u kolorowo-ogoniastych białe albo brakujące pióra w ogonie;  zupełnie biały klin, kolorowe pióra na głowie albo na białym korpusie.

Uwagi do oceny:

Budowa figury – kształt głowy i dzioba – korona – żabot – rysunek – kolor – ogólny wygląd.

 

Grupa VIII Mewki

Obrączka numer 7

Wydanie 2001