Gołąb Łódzki Pstry

Gołąb Łódzki Pstry

Inne nazwy:

niemiecka – Lodzer Gestorchter, francuski – Culbutant de Lodz Cigogne, angielska – Stork Pigeon de Lodz,

Pochodzenie:

Wykrzyżowano tą rasę w pierwszej połowie XX wieku w Łodzi i w pobliskich miejscowościach, hodowlą tej rasy zajmują się przede wszystkim hodowcy z Łodzi, ale spotykane już są również w innych rejonach kraju.

Wrażenie ogólne:

Wysoki, smukły, głowa i wszystkie części ciała możliwie długie, o ukośnie noszonym tułowiu, żywym usposobieniu, w całości tworzy typ gołębia lotnego, na dość wysokich nogach, o mocnym i dobrze przylegającym upierzeniu.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Możliwie wąska i długa, proporcjonalnie do wielkości gołębia, tworząca wyrównany klin, tylna część klinowego kształtu głowy jest łagodnie zaokrąglona. Profil głowy począwszy od dzioba tworzy jedną nieprzerwaną i nieznacznie wypukłą linię, która robi wrażenie prawie prostej zakończonej łagodnie zaokrągleniem, tył głowy schodzi prostopadle w linię szyi.
Oczy: Osadzone wysoko w głowie, w tylnej partii czaszki. Tęczówka jasna z różowym nalotem, źrenica mała.
Brew: Wąska, koloru szarego przy ciemnych, przy kolorach czerwonym, żółtym – brew koloru cielistego.
Dziób: Proporcjonalnie długi w kształcie klinu, barwy czarnej, przy kolorach czerwonym i żółtym cielisty, woskówki nieduże, lekko przypudrowane, dziób wraz z głową noszony poziomo.
Szyja: Proporcjonalnie długa, prosta, łagodnie poszerzająca się ku dołowi i harmonijnie łącząca się z piersią i barkami. Pod dziobem szyja powinna wykazywać jak największe wycięcie.
Pierś: Umiarkowanie wąska, zaokrąglona, nie wysunięta ku przodowi.
Plecy: Umiarkowanie wąskie, lekko zaokrąglone, opadające ukośnie ku dołowi.
Skrzydła: Dobrze zwarte, przylegające do tułowia, spoczywające na ogonie.
Ogon: Zwarty, prosty, utrzymany ukośnie w równej linii z opadającą linią grzbietu. Nie dotykający ziemi.
Nogi: W całości wysokie, nie zbliżające się w partii kolanowej ku sobie i tylko nieznacznie wygięte w kolanach do tyłu. Uda widoczne, nie schowane w pióra podbrzusza, skok nieopierzony, lub całkowicie w pończochach łącznie z palcami. Pazurki ciemne, tylko przy czerwonych i żółtych jasne.

Rodzaje kolorów:

Niebieski, czarny, kawowy, czerwony, żółty.

Kolor i rysunek:

Niebieska, czarna, kawowa, czerwona, żółta. Kolory te występują na głowie i przylegającej do głowy szyi oraz lotki są też tego koloru, ogon biały lub całkowicie koloru takiego jak głowa i lotki.

Im mniej jest pryskana pozostała część szyi, tym lepiej.

Duże błędy:

Głowa krótka, szeroka o wysokim czole, klinowy kształt głowy wykazujący duże braki, zwłaszcza jeżeli chodzi o należyte wypełnienie przedniej części głowy. Zakończenie głowy pod kątem prostym do szyi, oko koloru czerwonego, żółtego lub ciemne. Dziób jasny przy kolorze ciemnym, a ciemny przy czerwonych i żółtych, za silnie rozwinięte woskówki. Brew pomarańczowa lub czerwona. Szyja krótka, widoczna wyraźnie żyła pod dziobem. Krótkie nogi, białe pazurki. Wszelkie objawy degeneracji oraz cechy obcej rasy.

Uwagi do oceny:

Figura i postawa – profil głowy i dzioba – oko, brew i ich kolor – kolor upierzenia i rysunek – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 8

Wydanie 2001