Gołąb Litewski Tygrysowaty

Gołąb Litewski Tygrysowaty

Pochodzenie:

Rasa litewska, której historia powstania nie jest dokładnie znana. W Polskim nazewnictwie występował pod nazwą „bessarabski”. Wbrew panującej opinii i samej jego dawnej nazwie, gołąb ten wyhodowany był na Litwie jako bosa odmiana rostowskiego tygrysowatego. Podobne gołębie z czarnym dziobem i opierzonymi nogami o nazwie „kurczia” lub „omskie” są hodowane na Syberii. Należy do gołębi lotno ozdobnych w grupie postawnych pulsujących ( na pograniczu rosyjskich kaczunów i triasunów ). Najczęściej hodowany jest na Litwie, Ukrainie i w Polsce.

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości ( im mniejszy tym lepszy ), o żywym temperamencie, niskich nieopierzonych nogach, skróconym tułowiu, z podniesioną piersią, nisko opuszczonymi skrzydłami, wysoko uniesionym i szerokim ogonem.

Mocno pulsuje szyją i kiwa głową. Na podstawowym kolorze upierzenia występuje biała pstrokacizna.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Nieduża, zaokrąglona z zaznaczonym czołem, zawsze gładka.
Oczy: Jasnoperłowe, średniej wielkości, wyraziste.
Brew: Delikatna, wąska, jasnocielista.
Dziób: Jasnorogowy , u czarnych i niebieskich ciemny, trochę mniej niż średniej długości, u nasady lekko pogrubiony. Woskówki małe, dobrze przylegające, biało przypudrowane.
Szyja: Przy ramionach szeroka, wyraźnie zwężająca się ku głowie, podgardle ładnie wykrojone, lekko wydłużona, odchylona do tyłu z  pięknym przegięciem, silnie pulsująca.
Pierś: Szeroka, wypukła, okrągła, dość wysoko uniesiona.
Plecy: Szerokie w ramionach,  bardzo krótkie.
Skrzydła: Średniej długości, noszone poniżej ogona, dość luźno przylegające do tułowia.
Ogon: Średniej długości, płaski,14-20 szerokich sterówek, wyraźnie szerszy od piersi, wysoko uniesiony ( 45-50).
Nogi: Krótkie, czerwone, skoki i palce zawsze nieopierzone, ; pazurki w kolorze dzioba.
Upierzenie: Miękkie, luźno przylegające do ciała.

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, niebieski.

Kolor i rysunek:

Kolor podstawowy nasycony i czysty. Białe piórka na głowie, piersi, skrzydłach i nogach tworzą tygrysowaty rysunek. Nie powinny tworzyć większych jasnych plam. Barwa sterówek i lotek pierwszego rzędu powinna być jednolita w kolorze podstawowym. Na piersi i szyi występuje metaliczny połysk.

Duże błędy:

Wąska, długa figura; wąska pierś; kanciasta głowa; ciemne oczy; rozlana źrenica; różowa brew; cienki, długi dziób; długie plecy; nisko noszony, daszkowaty i wąski ogon; opierzone, wysokie nogi; brak silnego pulsowania; mało intensywna barwa upierzenia; niewłaściwy rysunek.

Uwagi do oceny:

Kształt figury – postawa – głowa – pulsowanie szyi – ogon – nogi – kolor – rysunek -ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 7

Wydanie 2001.