Gołąb Kurski Wysokolotny

Gołąb Kurski Wysokolotny

Pochodzenie:

Rasa rosyjska uformowana w końcu XIX wieku w Kursku. Wyróżnia się cztery typy kurskich. Niniejszy wzorzec dotyczy najbardziej rozpowszechnionego – kolorowych z białymi lotkami I rzędu i białą łysinką.

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości o mocnej budowie figury, sprawia wrażenie gołębia silnego, z szeroką i mocną piersią, nieopierzonymi nogami i lotkami noszonymi na ogonie.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Dość duża, podłużnie zaokrąglona, bez krawędzi, gładka.
Oczy: Dość duże, wyraziste, czarne lub jasnosrebrzyste ( w zależności od białego rysunku głowy.
Brew: Wąska, szaro – cielista.
Dziób: Średniej długości, proporcjonalnie gruby, z czołem tworzy kąt rozwarty, jasnocielisty.
Szyja: Mniej niż średniej długości, pogrubiona, u podstawy szeroka, dobrze osadzona w ramionach.
Pierś: Szeroka, muskularna, wypukła.
Plecy: Silne, szerokie.
Skrzydła: Silne, szerokie, lotki sprężyste, noszone na ogonie.
Ogon: Szeroki, płaski, 14 – 18 szerokich sterówek.
Nogi: Raczej krótkie, nieopierzone, czerwone, pazurki koloru dzioba.
Upierzenie: Gęste, dobrze przylegające, sprężyste.

Rodzaje kolorów:

Czarny, niebieski z pasami, niebieski groch, czerwony.

Kolor i rysunek:

Kolory intensywne i nasycone z połyskiem. U czerwonych ogon jest koloru podstawowego rysunek lotek i głowy jak u innych. Pozostałe kolory: cały gołąb jest w jednym kolorze, tylko łysinka na czole, policzki, a czasem koło dzioba i lotki I rzędu 5 – 10 są białe. Dopuszczalne są 1 – 3 sterówki, pióra na podbrzuszu i plamka koło steku białe.

Duże błędy:

Wydłużona lub szczupła budowa figury, koronka na głowie, cienki lub długi dziób, oczy w różnych kolorach względem siebie, cienka lub długa szyja, wąska lub słaba pierś, skrzydła noszone pod ogonem, daszkowaty ogon, ponad 3 białe sterówki, matowy kolor, nieprawidłowy rysunek.

Uwagi do oceny:

Postawa – figura – pierś – budowa skrzydła – głowa – oczy – ogon – kolor – rysunek – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 8

Wydanie 2001