Gołąb Kłajpedzki Wysokolotny

Gołąb Kłajpedzki Wysokolotny

Inne nazwy:

niemiecka – Memeler Hochflieger, francuski – Haut-volant de Memel, angielska – Memel Highflyer,

Pochodzenie:

Rasa litewska, wyhodowana w połowie XIX wieku w Kłajpedzie. Należy do grupy gołębi wysokolotnych. Pojedyncze egzemplarze wywracają w locie, są one jednak eliminowane z hodowli. Rasa ta najpopularniejsza jest na Litwie i wschodnich landach Niemiec (gdzie występuje pod nazwą memeler).

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości (dł.34 – 37 cm.), silnej budowy, o wydłużonym tułowiu i niskich nieopierzonych nogach.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Gładka, z szerokim czołem tworzącym z dziobem linię prostą, czoło płynnie przechodzi w płaskie ciemię, (które oglądane z góry ma kształt czworokąta z zaokrąglonymi kątami), a dalej równie płynnie przechodzi w kark. Głowa oglądana z profilu ma kształt czworokąta.
Oczy: Perłowe, źrenica mała-czarna.
Brew: Cielistego koloru, delikatna, płaska.
Dziób: Średniej długości (14-17 mm), silny, lekko pochylony do dołu, jasny –tylko u czarnych i niebieskich dopuszczalna jest mała ciemniejsza plamka na jego końcu.. Woskówki nieduże, płaskie, lekko przypudrowane.
Szyja: Niezbyt długa, silna, płynnie przechodząca w pierś, nieznacznie odgięta.
Pierś: Szeroka, silna, ładnie zaokrąglona.
Plecy: W ramionach szerokie, proste, klinem zwężające się i opadające w kierunku ogona.
Skrzydła: Noszone końcówkami na równi z ogonem, długie (długości ogona), dobrze przylegające do tułowia.
Ogon: Długi, z 12 sterówkami, zwarty, jest przedłużeniem linii pleców i trzymany powinien być równolegle do podłoża.
Nogi: Krótkie, nieopierzone, czerwone, pazurki jasne.
Upierzenie: Gęste, dobrze przylegające .

Rodzaje kolorów:

Biały, czarny, czerwony, niebieski, jasnożółty, płowy, brązowy.

Kolor i rysunek:

Niebieskie z czarnymi lub srebrnymi paskami. Płowe z brązowym, czerwonym, żółtym, niebieskim z paskami lub bez.  1. Gołębie jednobarwne –  kolor nasycony, na szyi i piersi metaliczny połysk. 2.Kolorowe z białą głową, dolną częścią pleców, brzuchem, lotkami i ogonem – pokrywy skrzydeł mają mniej lub bardziej „szymlowate”. 3. Białe z kolorową szyją. Kolorowa partia piór powinna być w formie kołnierza i zwarta. 4. Nakrapiane mają kolorową głowę i szyję, nakrapiane pokrywy skrzydeł, ogon i końce skrzydeł jasne, dopuszczalna jest przebijająca biel na głowie. 5. Kolorowe z białymi lotkami mają od 6 – 10 lotek białych.      6. Białoogoniaste – mają białe pióra ogonowe oraz biały krzyż i klin pod ogonem. 7. Kolorowe z białym ogonem i białymi lotkami. 8. Kolorowe z  3 – 5 białymi lotkami. 9. Płowo-niebieskie, płowo-brunatne, z lekko zabarwionymi lotkami i ogonem. 10. Płowo-czerwony i płowo-żółty z jasnymi lotkami i ogonem. Kolor głowy u płowych powinien pasować do koloru korpusu – nie może być zbyt jasny, ale u płowo-czerwonych i płowo-żółtych dopuszczalne jest nieco białego koloru na głowie.

Duże błędy:

Za wysoka postawa; niewłaściwego koloru oczy; czerwona brew; cienki, ciemny, źle wstawiony dziób; przełamanie – wklęśnięcie na linii czoła i dziobu; wąskie czoło; zaokrąglona głowa i wypukłe ciemię; skrzydła pod ogonem lub krzyżujące się na ogonie, nieprawidłowe wymiary ciała, zbyt delikatna budowa.

Uwagi do oceny:

Kształt figury – głowa i linia dzioba z czołem – oczy –  brwi – dziób – skrzydła – ogon – kolor – rysunek – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 8

Wydanie 2001.