Gołąb Kaliski Biały

Gołąb Kaliski Biały

Pochodzenie:

Kalisz i pobliskie miejscowości, jednak główną zasługą w ukształtowaniu tej rasy mają hodowcy z Kalisza.

Wrażenie ogólne:

Wysoki, wysmukły, o ukośnie noszonym tułowiu, wyprostowanej postawie, cechą charakterystyczną to długa, pełna i płaska głowa, długi dziób oraz szeroka i intensywnie czerwona brew.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Wąska, płaska, pełna i długa, profil głowy przedstawia wraz z dziobem nieprzerwaną prostą linię. Tylna część tego profilu powinna być zakończona pod kątem prostym i prostopadle przechodzić w linię szyi. Głowa widziana z góry przedstawia wraz z dziobem, wydłużony klin przy połączeniu czoła z dziobem dobrze wypełniona. Głowa im dłuższa tym lepsza.
Oczy: Osadzone wysoko w głowie, w tylnej części czaszki, tęczówka jasna, z lekko różowym nalotem, źrenica mała.
Brew: Intensywnie czerwona, szeroka, symetryczna, drobnoziarnista, gładka i dobrze przylegająca.
Dziób: Proporcjonalnie długi, umiarkowanej grubości o klinowym kształcie, prosty, barwy cielisto – czerwonej. Dziób noszony wraz z głową poziomo, woskówki lekko przypudrowane, dobrze przylegające.
Szyja: Średnio długa, prosta, średnio cienka, łagodnie poszerzająca się ku dołowi i harmonijnie łącząca się z piersią i barkami. Pod dziobem podgardle powinno być jak najwięcej wycięte.
Pierś: Umiarkowanie wąska, zaokrąglona przy wyprostowanej postawie gołębia nie wystająca do przodu.
Plecy: Umiarkowanie wąskie, lekko zaokrąglone, opadające ukośnie ku dołowi.
Skrzydła: Dobrze przylegające do tułowia, barki widoczne, lekko wystające przed pierś, spoczywające na ogonie, nie krzyżujące się lotkami.
Ogon: Dobrze zwarty, prosty, noszony ukośnie w jednej linii z linią pleców, nie dotykający podłoża.
Nogi: Uda dobrze widoczne, nie schowane w piórach podbrzusza. W całości nogi wysokie, pośrodku tułowia, nie zbliżone ku sobie w partii kolanowej, wyprostowane i nieznacznie zgięte w kolanach do tyłu, skoki średniej wysokości, nieopierzone, o barwie żywo czerwonej, pazurki jasne.
Upierzenie: Ścisłe, dobrze przylegające do tułowia.

Rodzaje kolorów:

Kolor upierzenia – biały.

Kolor i rysunek:

Kolor upierzenia – biały.

Duże błędy:

Głowa krótka, szeroka, powyżej dzioba z zapadami lub wgniotami i z tyłu zaokrąglona, tęczówka mała i mocno zaczerwieniona, brew blada, wąska i nierówna, dziób krótki, gruby, za cienki, za duże woskówki, szyja krótka, gruba, załamana, widoczna wyraźnie żyła pod dziobem, pierś szeroka, zbyt wysunięta do przodu, grzbiet szeroki, wypukłe plecy, skrzydła luźno noszone, opuszczone pod ogonem, ogon szeroki, daszkowaty, widlasto rozdwojony, krzywy, nogi niskie, opierzone skoki, pióra innego koloru niż białe, nietypowa budowa i zła figura.

Uwagi do oceny:

Ukształtowanie głowy i dzioba – szyja – figura – postawa – oko i kolor brwi – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 7

Wydanie 2001