Gołąb Jejski Dwuczuby

Gołąb Jejski Dwuczuby

Inne nazwy:

niemiecka – Eisker Doppelkuppiger Positurtümmler, francuski – Culbutant de Posture d’Eisk, angielska – Eisk Double Crested Tumbler, rosyjska – Jejskij dwuczubyj,

Pochodzenie:

Rasa rosyjska, wyprowadzona na początku XX wieku w mieście Jejsk (południowa Rosja). Materiałem do formowania rasy były kolorowe rostowskie z grupy postawnych gołębi pulsujących – kiwających  (ros. kaczuny ). Jejski dwuczuby należy do lotno – ozdobnych gołębi postawnych pulsujących szyją (ros. triasuny ).

Wrażenie ogólne:

Średniej wielkości, o krótkim korpusie, krótkich plecach, średniodziobe, o opuszczonych skrzydłach, z głową ozdobioną dwoma czubami, pulsującą szyją, płaskim szerokim i uniesionym ogonie.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Średniej wielkości, lekko podłużna, o spłaszczonym ciemieniu z wysokim zaokrąglonym czołem. Przedni czub w kształcie goździka, przykrywa część czoła i woskówkę, z tyłu głowy szeroka korona z  rozetami przechodzi w grzywę.
Oczy: Kolor oczu zależy od barwy upierzenia. U kolorowych są biało-perłowe; u białych, marmurkowych i pstrych z przewagą białego koloru na głowie- ciemne; średniej wielkości.
Brew: Wąska, płaska, jasna.
Dziób: Mniej niż średni, prosty, pogrubiony, tępy, jasnego koloru. U czarnych możliwie jasny. Woskówki małe, gładkie, biało  przypudrowane.
Szyja: Średniej długości, pełna, z wygięciem, pulsująca.
Pierś: Szeroka, wypukła, zaokrąglona, wysoko uniesiona do góry.
Plecy: Krótkie, w ramionach szerokie.
Skrzydła: Średniej długości, opuszczone poniżej ogona, nie przylegające ściśle do krótkiego tułowia.
Ogon: Szeroki, płaski, 14-16 sterówek, uniesiony na około 45-60 stopni.
Nogi: Krótkie, czerwone, gęsto opierzone – kosmy 3-8 cm. Pazurki- białe.
Upierzenie: Bogate, niezbyt ściśle przylegające, miękkie.

Rodzaje kolorów:

Czarne, czerwone, żółte, białe, marmurkowe.

Kolor i rysunek:

Jednokolorowe-czarne, czerwone, żółte, białe; marmurkowe; czarne z pstrą głową; czarne z pstrą głową i pstrymi skrzydłami. Wszystkie kolory mocno nasycone i intensywne, metaliczny odcień upierzenia szyi i piersi zależy od barwy zasadniczej.

Duże błędy:

Nisko opuszczony, wąski, daszkowaty ogon; długie plecy, różny kolor oczu u jednego ptaka; oczy żółte lub czerwone; błędy w strukturze upierzenia; mało intensywny kolor; nierówne rozgraniczenie rysunku.

Uwagi do oceny:

Budowa figury – postawa – szyja – głowa – dziób – oczy – struktura upierzenia – skrzydła – kolor – rysunek – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 9

Wydanie 2001.