Gołąb Jaskulak Saksoński

Gołąb Jaskulak Saksoński

Inne nazwy: Saksońska jaskółka, Sächsische Schwalben, Saxon Swallow, Hirondella de Saxe.

Pochodzenie:

Saksonia.

Wrażenie ogólne:

Możliwie mocny, bogato upierzony gołąb polny, głęboko stojący, gęste i możliwie długie łapcie, z okrągłą koroną.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Podłużna, wysklepiona, czoło wysokie; z okrągłą koroną, która nie powinna przylegać, zakończona z obu stron rozetkami.
Oczy: Ciemne.
Brew: Wąska, blada do czerwonej.
Dziób: Długi, dolna część zawsze koloru cielistego; górna część u  czarnych – czarna, u niebieskich – ciemna, u czerwonych i żółtych – cielista, u niebiesko – płowych i niebiesko – płowych -groch – rogowa.
Szyja: Średnio długa, mocna przy wyjściu z piersi i ramion; gardło dobrze zaokrąglone.
Pierś: Szeroka, dobrze wysklepiona, wysunięta do przodu.
Plecy: Długie, szerokie, lekko opadające.
Skrzydła: Mocne, długie, pióra szerokie.
Ogon: Długi, zamknięty.
Nogi: Głęboko ustawione, gęste i możliwie pokryte dużymi łapciami, mimo to winno być widoczne dobrze rozwinięte upierzenie na udach.
Upierzenie: Obfite, o szerokich (chorągiewkach) piórach.

 

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, niebieski, niebiesko – płowy – wszystkie z białymi pasami albo biało łuskowane; niebieskie i niebiesko – płowe również z czarnymi wzgl. ciemnymi lub bez pasów; niebieskiegroch, niebiesko – płowe -groch.

Kolor i rysunek:

Czarny, czerwony i żółty o nasyconym kolorze, niebieskie i niebiesko – płowe jasne i równomierne; łuskowane z zewnętrznymi przekolorowanymi lotkami; czarne – biało łuskowane muszą mieć rysunek zięby. Pasy czyste, możliwie wąskie, o gładkiej linii, równo oddalone od siebie.

Przy białym kolorze podstawowym płaszczyzna głowy, skrzydła i łapcie kolorowe. Kolorowa płaszczyzna głowy powinna od kąta dzioba, poprzez oczy lub pod oczyma przebiegać, aż do tyłu głowy i tam zostaje ograniczona białą koroną. Pióra pokrywające ramiona są białe i układają się możliwie szeroko, aż na sięgające do skrzydeł serce na plecach. Kolorowe skrzydła sprawiają  dzięki temu wrażenie długich i wąskich. Upierzenie na udach możliwie białe.

Duże błędy:

Zbyt krótki lub słaby korpus, zbyt wysoka postawa, wąska, krzywa albo kolorowa korona; dolna część dzioba plamista, u czerwonych i żółtych dziób koloru rogowego, zbyt krótka lub krzywa płaszczyzna głowy, kolorowa bródka lub plamy na plecach, matowe lub nieczyste kolory, silnie trzcinowaty kolor w lotkach; kolor rdzy lub pieprzu w pasach lub łuskach, bardzo szerokie, krótkie, wycięte w  ząbki lub poprzerywane pasy, zewnętrznie widoczny usytuowany trzeci pas; zbyt krótkie, rozwarte albo mocno uszkodzone łapcie; liczne białe pióra w łapciach.

 

Uwagi do oceny:

Wielkość korpusu – kolor skrzydeł i rysunek – pasy wzgl. Łuski – płaszczyzna głowy – kolor dzioba i korony – łapcie – kolor oczu – ogólny wygląd.

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 11

Wydanie 2001