Gołąb Hiszpan

Gołąb Hiszpan

Pochodzenie:

Pochodzi z Turyngii, wyhodowany z bagdet norymberskich, gołębi polnych, tureckich i gołębi pocztowych. Nazwa (Spaniertauben) pochodzi od słowa Spanier co po niemiecku znaczy Hiszpan.

Wrażenie ogólne:

Silny, elegancki, na średniej długości nogach, z podłużnie owalną głową, uwagę zwracają oczy otoczone szeroką brwią.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Gładka, dobrze uwypuklona, profil głowy i dzioba stanowią jedną, nieprzerwaną, łagodnie łukowatą linię.   Tył głowy schodzi łagodnym łukiem, dobrze zaokrąglony.
Oczy: Pomarańczowe, u biało umaszczonych i gąsek są ciemne.
Brew: Szeroka, o delikatnej tkance, koloru mocno (żywo) czerwonego.
Dziób: Średniej długości, lekko zakrzywiony, koloru cielistego, u gołębi o ciemnym umaszczeniu dopuszczalna jest ciemniejsza plamka na  końcu dzioba. Woskówka jest dobrze przylegająca, w kształcie serca, u starych gołębi rozbudowana.
Szyja: Średniej długości, pełna, wychodząc z korpusu równomiernie zwężająca się ku górze. Podgardle dobrze wykrojone i zaokrąglone.
Pierś: Lekko uniesiona, dość szeroka.
Plecy: Szerokie w ramionach, lekko opadające.
Skrzydła: Przylegające, przykrywające plecy, końcówki nie sięgają końca ogona.
Ogon: Zwarty, wąski, noszony poziomo.
Nogi: Średniej długości, mocne i dość szeroko rozstawione, nieopierzone. Palce prawidłowo rozstawione.
Upierzenie: Sprężyste, przylegające.

 

Rodzaje kolorów:

Jednokolorowe: białe, czarne, niebieskie z czarnymi pasami, czerwone, żółte.

Białopasiaste: czarne, czarne z białym półksiężycem, niebieskie, czerwone, żółte.

Z różą na skrzydle: czerwone, żółte.

Białotarczowe: czarne, czerwone, żółte.

Mazery: czarne, czerwone.

Gąski: czarne, niebieskie, czerwone, żółte.

 

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory czyste i intensywne, błyszczące jakby polakierowane. Czarne bez brązowego nalotu, niebieskie mają odcień stalowy. Pasy na skrzydłach możliwie wąskie i nie mogą się ze sobą schodzić – zlewać. Białopasiaste: z białymi, nakrapianymi sterówkami w ogonie (spiegelschwanz). Gołębie z różą na skrzydle: są jednokolorowe, nie mogą mieć białych piór na przegubie skrzydła z przodu, ale mogą mieć trochę białego koloru na plecach. Białotarczowe: kolor biały jest na tarczach skrzydeł i może nieznacznie zachodzić na lotki, które przykrywają plecy, pozostałe upierzenie w innym kolorze. Mazery: mają kolorową głowę i górną część szyi, tarcze skrzydeł i pozostałe upierzenie też może być „pomazane”. Lotki i ogon jasne – lekko „pomazane”. Gąskowate: mają białą głowę, przednią część szyi aż do górnej części skrzydeł, lotki, brzuch i podbicie ogona. Kolorowy jest tył szyi, pierś, ramiona z „sercem” na plecach, ogon i pokrycie ogona. Białe pióra pod ogonem nie są dużym błędem.

 

Duże błędy:

Za wąska figura; zbyt prosta, głęboka lub wysoka postawa; zapady za dziobem zarówno górny jak i boczne; płyta na głowie; kant z tyłu głowy; za długa, cienka lub z guzem bagdetowym szyja; żyła – wama; blada – biała brew; nieprawidłowo ukształtowana linia dolnej części dzioba – szczególnie u niebieskich; u jednokolorowych bardzo luźne upierzenie, bardzo nieczysta barwa; wadliwy rysunek.

 

Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd – budowa figury i jej postawa – postawa nóg  – głowa, oczy i brew – szyja – kolor – rysunek.

 

Grupa I Uformowane

Obrączka numer 9

Wydanie 2001