Gołąb Grzywacz Permski

Gołąb Grzywacz Permski

Inne nazwy:

niemiecka – Griwuntümmler, francuski – Culbutant Griwuni, angielska – Griwuni Tumbler,

Pochodzenie

Miasto Perm środkowy Ural. Wyhodowany początek XIX wieku, gołąb wybitnie lotny.

Wrażenie ogólne

Gołąb średniej wielkości, o silnej budowie korpusu z charakterystyczną ciemną plamą z tyłu na szyi, stojąc lekko uniesiony.

Wzorzec: cechy rasowości

Głowa: Proporcjonalnie mała, podłużnie owalna, gładka.
Oczy: Ciemne, troszkę przed środkiem głowy.
Brew: Wąska, jasna.
Dziób: Średniej długości, jasny, woskówki jasne, biało przypudrowane.
Szyja: Średniej długości, pełna wychodząc z ramion, dość mocna.
Pierś: Proporcjonalnie szeroka, lekko wysunięta, zaokrąglona.
Plecy: Szerokie, zwężające się w kierunku ogona, lekko opadają.
Skrzydła: Dobrze zamknięte, przykrywające plecy, spoczywające na ogonie.
Ogon: Średniej długości, wąski, zamknięty, przedłużenie linii pleców.
Nogi: Średnio długie, skoki nieopierzone, pazurki jasne.
Upierzenie: Miękkie, gładkie, dobrze przylegające.

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, niebieski.

Kolor i rysunek:

Podstawowy kolor biały, tylko na tylnej części szyi i nieznacznie zachodząca na plecy barwna grzywa (czarna, czerwona, żółta, niebieska), możliwie symetrycznej formy, trójkąt, owal, romb, trapez.

Duże błędy:

Mały, słaby, wąski korpus; wąska pierś; wysoki na nogach; kanciasta głowa; szeroka brew; ciemny dziób; duże nosówki; opierzone nogi, ciemne pazurki, nieregularny rysunek grzywy; kolorowe pióra w ogonie.

Uwagi do oceny:

Budowa figury – postawa – kolor – rysunek – głowa – dziób – oczy – brew – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 7

Wydanie 2001