Gołąb Frankoński Tarczowy

Gołąb Frankoński Tarczowy

Pochodzenie:

Środkowa Francja.

Wrażenie ogólne:

Elegancki, ale nie słabej budowy gołąb polny, o gładkiej głowie, gładkich nieopierzonych skokach i palcach.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Podłużna, równomiernie zaokrąglona, gładka.
Oczy: Ciemne.
Brew: Szeroka, ognisto czerwona.
Dziób: Długi, koloru cielistego, dobrze przekrwiony.
Szyja: Średniej długości, smukła. Gardziel głęboko wycięta.
Pierś: Szeroka, dobrze zaokrąglona.
Plecy: Lekko opadające.
Skrzydła: Długie, dobrze zamknięte.
Ogon: Niezbyt długi, zamknięty.
Nogi: Średniej długości, skoki nieopierzone, ciemno-czerwone.
Upierzenie: Ściśle przylegające, tarcze skrzydeł tłusto-błyszczące.

 

Rodzaje kolorów:

Czarne, czerwone, żółte, niebieskie bez i z pasami, niebieski – groch, płowo – niebieskie bez i z pasami, płowo – niebieski – groch, płowo – czerwony, płowo – żółty, płowo – czerwony – groch, płowo – żółty – groch.

Kolor i rysunek:

Dzięki tłusto błyszczącym tarczom, kolory są bardzo nasycone i pełne blasku, również niebieskie i płowe są w ciemniejszym odcieniu niż zazwyczaj. Czarne, czerwone i żółte muszą mieć przebarwione skrzydła i pod skrzydłami. Podstawowy kolor biały; kolorowa jest tarcza skrzydeł łącznie z obustronnymi 4 piórami kciuka; 8 – 10 białych lotek pierwszego rzędu.

Duże błędy:

Zbyt słaby korpus, zbyt słaby albo zasiniony dziób, blada brew, brak tłusto błyszczącej barwy, tępy kolor, mniej niż 8 albo więcej niż 10 białych lotek, brak kolorowych piór kciukowych, kolorowe strony tułowia albo podudzi, przy lakierowanych kolorach matowa barwa albo biała pod skrzydłami.

Uwagi do oceny:

Kształt i wielkość figury –  kolor i rysunek – kształt głowy i brwi – ogólny wygląd.

 

Grupa V Barwne

Obrączka numer 8

Wydanie 2001