Gołąb Budapesztański Krótkodzioby

Gołąb Budapesztański Krótkodzioby

Inne nazwy:

niemiecka – Budapester Kurze, francuski – Culbutant de Budapest, angielska – Budapest Shortbeak,

Pochodzenie:

Węgry. Budapeszt. Od 1968 r. połączono w jeden wzorzec wszystkie rodzaje w kolorze i rysunku.

Wrażenie ogólne:

Gołąb mały, smukły, z gracją, tułów z przodu dumnie podniesiony, do tyłu opadający, szeroka, wyrazista głowa w środku z zagłębionym ciemieniem, oczy wysadzone z szeroką brwią, dziób krótki, gołąb stąpający na końcach palców, żywy temperament.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Czoło szerokie i strome. Szerokość czoła i długość głowy są równe. Tylna część głowy węższa, wystająca ponad ciemię z tyłu ostro opadająca. Linia wklęsłości ciemienia opada do niskiego czoła, tworząc widoczne zagłębienie w środku głowy. Oczy wypełnione równolegle wystające.
Oczy: Duże, wypukłe z dużą źrenicą, tęczówka szaroniebieska, delikatnie kropkowana (również przy białych), u gąsek ciemnoszare – do ciemnych.
Brew: Szeroka, gładka, napięta, przy czarnodziobych ciemno-szaro-niebieska, przy jasnodziobych cytrynowo-żółta.
Dziób: Osadzony pod kątem prostym do czoła, krótki, gruby, tępy, dobrze zamknięty, przy czarnodziobych czarny, przy jasnodziobych koloru woskowego, woskówki małe, przylegające.
Szyja: Stosunkowo długa, smukła, podgardle dobrze wykrojone, z tyłu w górnej trzeciej części lekko wygięta.
Pierś: Nie za szeroka, zaokrąglona, noszona w podniesieniu.
Plecy: Wąskie, zaokrąglone, opadające.
Skrzydła: Wysmukłe nie za długie, zwarte, spoczywające na ogonie, skrzydła lekko wysunięte do przodu.
Ogon: Wąski, nie za długi, opadający w jednej linii z plecami.
Nogi: Średniodługie, nieopierzone, pazurki u czarnodziobych czarne, u jasnodziobych jasne.
Upierzenie: Krótkie, gęste, dobrze przylegające.

Rodzaje kolorów:

Bocianowate, siwe, niebieskie z czarnymi pasami i niebieskiegroch.

Jednokolorowe : białe, czarne, kawowe, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami, niebieskiegroch, niebiesko – płowe, żółto – płowe. Białolote: wszystkie kolory. Gąski: czarne, niebieskie, czerwone, żółte, srebrne.

Kolor i rysunek:

Ciemny Szek: zasadniczy kolor jasno-szaro-niebieski, skrzydła jeszcze jaśniejsze, troszkę szarawe z czarnymi pasami. Podbrzusze białe, szyja połyskująca zielono-fioletowo na biało szarym zasadniczym kolorze.

 Jasny Szek: bocianowate: zasadniczy kolor biały, końcówki lotek szaro-czarne, ogon możliwie biały.

Niebieski-Staluch: niebieskie lecz nie za ciemne.

Białolote: jak jednokolorowe, lecz posiadają od 3 – 5 pierwszych lotek białych.

Jednokolorowe: we wszystkich kolorach, mocno nasycone.

Gąski: biała głowa i śliniak, sięgający do połowy szyi i wybiegający poza głowę do wysokości 1/3 z tyłu szyi, skrzydła i lotki, plecy, brzuch, uda; kolorowe są: z tyłu szyja dość wysoko odcięte, dolna część szyi z przodu, pierś, ramiona i ogon.

Duże błędy:

Duża figura, głowa bez typowych kształtów (cech), nierównomierna wypukłość oczu, mocno zaczerwienione oczy, wąska lub czerwona brew, jasna brew przy ciemnodziobych, za długi, cienki, szpiczasty, opuszczony dziób, krótki, gruba szyja, głęboka postawa, długie pióra.

Uwagi do oceny:

Kształt głowy – wypukłość i kolor oczu – brew – osadzenie dzioba – ułożenie figury – postawa – szyja – kolor – rysunek – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 7

Wydanie 2001