Gołąb Bij Uzbecki

Gołąb Bij Uzbecki

Gołąb Bij Uzbecki

Gołąb Bij Uzbecki

Inne nazwy:

niemiecka – Usbekischer Tümmler, francuski – Cubutant Ouzbeke, angielska – Usbekian Tumbler, rosyjska – Ubeckij bojny,

Pochodzenie:

Rasa uzbecka, przodkowie pochodzą z Iranu ( dawna Persja ) i Afganistanu. Największymi ośrodkami ich hodowli są: Taszkient, Samarkanda, Buchara, Andiżan, Kokanda i Fergana. Bije uzbeckie należą do gołębi lotnych, bijących skrzydłami w czasie lotu i wykonujących różne akrobacje powietrzne. Wzorzec został ustalony przez taszkiencki klub hodowców gołębi.

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości o silnym i nieco wydłużonym korpusie, niskiej postawie, dość krótkim dziobie z bardzo silnie opierzonymi nogami (sępie pióra ).

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Średniej wielkości, szeroka, możliwie okrągła. Struktura upierzenia głowy: są gołębie z tylnym czubem, przednim czubem, dwuczube, z brwiami, wąsami, bokobrodami. Czuby muszą być wyraźne i obfite.             Najczęściej występujące formy przedniego czuba: prosty, goździk, rozetka, rozczesany, kudłaty, podwójny. Formy tylnego czuba to: grzywa, korona, czepiec, szpic. Tylny czub nie może mieć prześwitów lub być niesymetryczny. Wąsy, brwi i bokobrody występują niezależnie od innych form struktury upierzenia głowy. Mogą być  również gołębie gładkogłowe.
Oczy: Duże, wyraziste, perłowe, u białych ciemne.
Brew: Brew delikatna, dość szeroka-jasna.
Dziób: Średnio krótki, dość gruby, lekko skierowany w dół, biały, u ciemnych szary. Woskówki nieduże, delikatne, lekko nabrzmiałe, w kształcie serca, rozdwojone.
Szyja: Lekko wydłużona i przegięta, gruba, dobrze osadzona w ramionach.
Pierś: Szeroka, wypukła, lekko uniesiona.
Plecy: Szerokie, łagodnie opadające, grzbiet i ogon tworzą linię prostą.
Skrzydła: Proporcjonalne do budowy ciała, nie za długie, przykrywające plecy, spoczywające na ogonie.
Ogon: Średniej długości, zwarty z 12 sterówek.
Nogi: Dość krótkie, obficie opierzone (długość piór 8-15 cm), łapcie zaokrąglone, duże, szerokie, bez prześwitów, ściśle zlewające się z pozostałym upierzeniem nóg (sępie pióra-ostrogi 4-12 cm). Im większe opierzenie nóg tym gołąb cenniejszy.
Upierzenie: Obfite, gęste, dobrze przylegające.

Rodzaje kolorów:

Bardzo różnorodne z licznymi odcieniami. Kolory intensywne i mocno nasycone.

Kolor i rysunek:

Występują w czterech grupach barwnych: białe, jednokolorowe, pasiaste i pstre. Od kolorów upierzenia pochodzą miejscowe nazwy gołębi (w języku uzbeckim). Bije uzbeckie właściwy kolor upierzenia osiągają po pierwszym lub kolejnych pierzeniach. Rysunek nie ulega zmianie tylko u gołębi tarczowych.

Duże błędy:

Słabo opierzone nogi / łapcie mniejsze niż 6 cm, a ostrogi mniejsze niż 4 cm /, przedni czub w formie rogu lub toporka, korona skrzywiona lub z prześwitami, długa głowa, długi i cienki dziób, szpara w dziobie, żółte, czerwone, różowe lub w różnych kolorach u jednego ptaka oczy, zwisłe skrzydła, odkryte plecy, kolor i rysunek nie odpowiadający wzorcowi.

Uwagi do oceny:

Figura – postawa – głowa – dziób – oczy i brwi – nogi – kolor rysunek – struktura upierzenia – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 10

Wydanie2001.