Gołąb Białogon Radomski

Gołąb Białogon Radomski

Pochodzenie:

Radom i okolice. Do ukształtowania obecnego wyglądu przyczyniły się przede wszystkim miejscowe rasy gołębi lotnych, które kojarzyły się w warunkach swobodnego doboru osobników w pary, z niewielką ingerencją hodowców.

Wrażenie ogólne:

Jest to gołąb długodzioby, z dość długą głową zakończoną z tyłu dość wysoko muszlowatą koroną, o jasnym oku, jednokolorowe tylko ogon biały, średniej wielkości, umiarkowanej budowie i średnio wysokiej postawie. Bystre spojrzenie, nie płochliwy. Żywe usposobienie. Typ gołębia lotnego.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Umiarkowanie wąska i wydłużona, o spłaszczonej  linii owalnej, o niezbyt wysokim czole. Z tyłu głowy z obfitą muszlowatą koroną na odpowiedniej wysokości, szczyt piór skierowany ku przodowi, z obu stron  zakończona małymi rozetkami.
Oczy: Tęczówka barwy perłowej, źrenica mała.
Brew: Umiarkowanie szeroka, barwy jasnocielistej.
Dziób: Dość długi, umiarkowanie mocnej budowy, barwy cielistej, woskówki małe, przylegające, biało przypudrowane.
Szyja: Więcej niż średniej długości, dość smukła, ku dołowi lekko poszerzająca się i harmonijnie łącząca się z piersią i plecami. Podgardle ładnie wycięte i zaokrąglone.
Pierś: Nie za szeroka, mocna, zaokrąglona.
Plecy: Zaokrąglone, lekko ukośne opadające.
Skrzydła: Średniej długości, zwarte, dobrze przylegające, noszone na ogonie, nie krzyżujące się lotkami.
Ogon: Średniej długości, zwarty, w jednej linii z linią pleców.
Nogi: Średnio wysokie, skoki nie opierzone, lekko ugięte, palce dobrze rozstawione, pazurki jasne.
Upierzenie: Przylegające.

Rodzaje kolorów:

Czarne, czerwone. żółte i niebieskie.

Kolor i rysunek

Występują we wszystkich kolorach; czarne, czerwone. żółte i niebieskie. Kolor powinien być jednolity, czysty, intensywny i z połyskiem. Całe upierzenie jednokolorowe, tylko ogon biały, równą linią rozgraniczający biały ogon od kolorowego upierzenia.

Duże błędy:

Głowa krótka, owalna, o wypukłym i szerokim czole; dziób mniej niż średniej długości, ciemny lub sino – rogowy u niebieskich, czarnych i czerwonych, albo o nalocie różowoczerwonym; oczy o tęczówce ciemnej, żółtej, z czerwonymi żyłkami, łamane, albo jedno oko perłowe, drugie ciemne; czerwona brew; słaba w pióra, krzywa, za nisko osadzona korona; krótka szyja; brak wycięcia podgardla; luźno trzymane skrzydła, źle zwarte lotki, skrzydła obwisłe i noszone poniżej ogona; za pełna figura; za drobna budowa i mała wielkość gołębia; krótkie i mocno zgięte nogi; kolorowe pióra za daleko zachodzące na białą partię piór ogona; niejednolity kolor z domieszką innej barwy.

Uwagi do oceny:

Kształt figury – postawa – głowa – korona – dziób, oczy, brew i ich kolor – kolor upierzenia – rysunek – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 7

Wydanie 2001