Gołąb Białogłówka Elbląska

Gołąb Białogłówka Elbląska

Inne nazwy:

niemiecka – Elbinger Weißkopf, francuski – Culbutant d’Elbing, angielska – Elbing Whitehead Tumbler,

Pochodzenie:

Rejon Zalewu Wiślanego i w miastach pomorskich położonych nad dolną Wisłą, pojawiła się z początkiem XIX wieku. Najlepiej jakościowo hodowla białogłówek rozwinęła się i uszlachetniona została właśnie przez hodowców Elbląga w latach 1850 – 1870.

Wrażenie ogólne:

Gołąb mały, krótkodzioby o sylwetce pełnej powabu i elegancji, o żywym temperamencie, chodzi dumnie stąpając z gracją na palcach, im ptak mniejszy tym lepszy.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Bardziej kanciasta niż okrągła, u góry wyraźnie spłaszczona, na wierzchu pożądana mała wklęsłość, czaszka o kostkowym ukształtowaniu, czoło wysokie, szerokie, stromo opadające, bez uwydatniającej się nasady z woskówek nosowych, bez koronki.
Oczy: Tęczówka perłowa, możliwie czysta i jasna.
Brew: Płasko przylegająca, cielista, nieco matowa, lekko zaróżowiona.
Dziób: Bardzo krótki i gruby, tępo zakończony, silnie w dół uchylony, jasnocielistej barwy, woskówki nosowe ładnie ukształtowane.
Szyja: Smukła, lekko przygięta do tyłu.
Pierś: Szeroka, uwypuklona, wysunięta do przodu.
Plecy: Krótkie, w ramionach szerokie.
Skrzydła: Dość krótkie, mocno przylegające do tułowia, spoczywające na ogonie.
Ogon: Krótki, zwarty, noszony w jednej linii z grzbietem.
Nogi: Krótkie, stopy nieopierzone.
Upierzenie: Dobrze przylegające, nie za długie.

Rodzaje kolorów:

Niebieskie, srebrne, płowe, czarne, czerwone, żółte.

Kolor i rysunek:

Zasadnicze umaszczenie jest barwne, niebieska, srebrzysta, płowa, czarna, czerwona, żółta; odmiana niebieska musi mieć czarne pasy na skrzydłach; grochy we wszystkich kolorach.

Barwne umaszczenie występuje na szyi, piersi, tarczach skrzydeł i górnej partii grzbietu. Biała barwa na głowie sięga do około 5 mm poniżej oka i dzioba, białe są ponadto lotki pierwszego rzędu od 6 – 9, ogon i dolna część grzbietu. Brzuch i uda mogą być barwne, lepiej jak są białe.

Duże błędy:

Wydłużona, wąska głowa, cienki szpiczasty dziób, wysoka postawa, opuszczone skrzydła, wydłużona budowa ciała, ciemne lub łamane oczy, duże błędy w rysunku i kolorze.

Uwagi do oceny

Ukształtowanie głowy – dziób – budowa figury – kolor oka – rysunek – kolor ubarwienia – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 7

Wydanie 2001