Gołąb Berliński Lotny Długołapciaty

Gołąb Berliński Lotny Długołapciaty

Inne nazwy:

niemiecka – Berliner Langlatschiger Tümmler, francuski – Culbutant Berlinois pattu, angielska – Berlin Muffed Tumbler,

Pochodzenie:

Pochodzenie nie jest dokładnie ustalone, jest różne przy poszczególnych rodzajach rysunku i ubarwieniach. Powstały po części przez krzyżówkę lotnych duńskich i holenderskich.

Wrażenie ogólne:

Silny, elegancki gołąb z poziomą i wysoką postawą, i obfitym upierzeniem stóp. Do uwzględnienia są jeszcze w chwili obecnej różnice w postawie i głowie pomiędzy gołębiami o różnym rodzaju rysunku.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa: Gładka, wierzchołek głowy podłużnie łukowy, przechodzący w “zaokrąglenie” opadającej tylnej część głowy, bez krawędzi; czoło możliwie płaskie, przednia część głowy  od góry w kształcie klina.
Oczy: Perłowe.
Brew: Wąska, odpowiednio do barwy upierzenia: jasna do ciemnej, u czerwonych białoogonów jest czerwona, u czerwonych srok i białolotych – białoogonów “zdążająca” do czerwonej.
Dziób: Średniej długości, jasny, u czarnych białoogonów, wszystkich niebieskich i miedzianych jest ciemny, u wszystkich barw perłowych i srebrnych jest rogowy, u czarnych srok i białolotych – białoogonów  dozwolony krótszy. Woskówka delikatna.
Szyja: Długa, wysmukła, podgardle dobrze wykrojone.
Pierś: Pełna i dobrze zaokrąglona.
Plecy: Szersze w ramionach, zwężają się ku ogonowi, prawie poziome.
Skrzydła: Zwarte, leżą na ogonie.
Ogon: Długi, zamknięty, tworzący linię prostą z plecami.
Nogi: Możliwie długie. Łapcie długie, gęste i zwarte z dobrze rozwiniętym sępimi piórami.
Upierzenie: Dobrze rozwinięte, przylegające.

Rodzaje kolorów:

Srocze: czarne, czerwone, żółte, jasno- i ciemnoniebieskie, srebrne, perłowe, barwy Isabell, jak i białolote  jasno- i ciemnoniebieskie z czarnymi pasami, srebrne, perłowe i barwy Isabell.

Białoogony: czarne, czerwone, żółte, jasno- i ciemnoniebieskie z czarnymi pasami, niebiesko – sowie (niebieski szymel), perłowe, perłowo – sowie (perłowy szymel), barwy Isabell, Isabell-sowie, miedziane.

Białolote – białoogony: czarne, czerwone, żółte, niebieskie z czarnymi pasami, niebiesko – sowie, perłowe, perłowo – sowie, barwy Isabell, Isabell-sowie, miedziane.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory nasycone i czyste. Niebieskie równomiernie jasne albo ciemne. Srebrne,  perłowe i barwy Isabell równomiernie ubarwione bez ciemnych cieni na piersi, srebrne delikatnie srebrnoszare.

Perłowe: delikatny kolor perłowy z ciemnym pasami, a u sroczych z ciemnym pasem na ogonie.

Barwy  Isabell:  jasna barwa kremowa z trochę ciemniejszymi pasami, a u sroczych pas na ogonie.

Sowie (szymel): barwa podstawowa niebieska z równomiernie, mniej lub bardziej drobnym pieprzowym białym rysunkiem i jaśniejszym lub ciemniejszym brzegiem piór (nie robiącym wrażenia obrębionego lub łuskowatego)

Miedziane: błyszcząco kasztanowo – brązowy bez nalotu “sadzy”, u  białoogoniastych lotki i łapcie są czarne.

Srocze: rysunek sroki z barwną głową i plecami u czarnych, czerwonych i żółtych, u innych umaszczeń  “podplecy” są białe. U czarnych, czerwonych i żółtych brakuje białego rysunku serca na przedzie szyi, u innych umaszczeń jest on dozwolony.

Białolote: 7-10 lotek i łapcie białe. Należy postawić szczególnie wysokie wymagania co do cech rasy.

Białolote – białoogony: 7-10 lotek, ogon z pokrywą i klin pod ogonem jak i łapcie są białe, pozostałe upierzenie jest barwne.

Białoogony: ogon z pokrywą i klin są białe, pozostałe upierzenie jest barwne.

Duże błędy:

Zbyt niska postawa, silnie opadająca postawa, ciężka głowa, bardzo wyraźnie wybite czoło,  podgardle, bardzo niekompletne łapcie, dużo czerwieni w tęczówce, gruba brew, jasna brew oka u czerwonych białoogonów, wiszące skrzydła, silnie odbiegająca barwa dzioba, wady w barwie, silne błędy rysunku.

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie – kształt ciała, postawa ciała  – łapcie  – głowa –  dziób – barwa oka – barwa i rysunek upierzenia

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 11

Wydanie 2001