Gołąb Barwnogłówka Królewiecka

Gołąb Barwnogłówka Królewiecka

Inne nazwy:

niemiecka – Königsberger Farbenkopf, francuski – Culbutant de Koenigsberg à tête colorée, angielska – Koenigsberg Coloured Head Tumbler,

Pochodzenie

Od połowy XVIII wieku, hodowana przede wszystkim w Królewcu, jak również w innych okolicznych miastach.

Wrażenie ogólne

Poprzez obfite upierzenie wydaje się gołębiem średniej wielkości, z okrągłą głową, krótkodzioby, z dużą koroną i łapciami albo bez korony i gołonogi, żwawy i ufny.

Wzorzec: cechy rasowości

Głowa: Okrągła, pełna, z szerokim i wysokim czołem, bez korony ale z nieopierzonymi nogami lub z szeroką, obfitą w pióra, zaokrągloną koroną i zakończona rozetami ale z opierzonymi nogami.
Oczy: Perłowe.
Brew: Blada do lekko różowej.
Dziób: Bardzo krótki, gruby, tępy, w tępym kącie do czoła, możliwie jasno-cielisty, przy czarnych i niebieskich dopuszcza się z muszką, woskówki dobrze rozwinięte.
Szyja: Dość mocna, krępa, lekko wygięta.
Pierś: Szeroka, dobrze zaokrąglona, wysunięta do przodu.
Plecy: W ramionach szerokie, lekko opadające.
Skrzydła: Średniej długości, spoczywające na ogonie.
Ogon: Średnio długi, zamknięty.
Nogi: Krótkie, są nieopierzone, albo obficie opierzone z średnimi łapciami i dobrze rozwiniętymi sępimi piórami (warianty łączące się z opierzeniem głowy).
Upierzenie: Dobrze rozwinięte przy łapciach, mocno przylegające przy gładkonogich, przy wszystkich nie za długie.

Rodzaje kolorów:

Czarny, niebieski, czerwony, żółty.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory nasycone i czyste. Głowa, śliniaczek do około połowy szyi i ogon z przykryciem i klinem pod ogonem kolorowe, pozostałe upierzenie białe, wewnętrzna strona korony w kolorze . Śliniaczek możliwie szeroki i długi. Tylnia strona korony i szyi muszą być białe.

Przy gładkogłowych poprawny rysunek przebiega z tyłu 1 cm poniżej linii szczytu głowy.

Duże błędy

Masywna figura, wysoka postawa, długa, wąska głowa. Za długi, szpiczasty dziób; niska, wąska lub krzywa korona; bardzo krótkie łapcie na nogach; opierzony skok przy gładkonogich, opuszczone skrzydła. Krótki, mocno kanciasty, szpiczasty albo wąski śliniak; lustrowany ogon; białe pióra w klinie; otwarty i cały ciemny dziób.

Uwagi do oceny:

Głowa – dziób – rysunek – kolor – opierzenie nóg – kształt figury – kolor oka i dzioba – ogólny wygląd.

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 7 (9)

Wydanie 2001